Artykuł pochodzi z serwisu mamopedia.pl
Można ją podejrzewać, gdy kobieta nie zachodzi w ciążę po roku regularnego współżycia bez stosowania środków antykoncepcyjnych. Jej przyczyną mogą być różne choroby i zaburzenia występujące u jednego lub obojga partnerów.
Niepłodność to choroba społeczna. W Polsce dotyka 15-20% par. Kiedy po roku regularnego współżycia bez stosowania środków antykoncepcyjnych kobieta nie zachodzi w ciążę, para powinna się zgłosić do lekarza ginekologa zajmującego się problemem niepłodności. Ustalenie przyczyny jest zwykle czasochłonne, a małżonkowie muszą wykonać szereg badań.
Niepłodność jest problemem, który można leczyć. Bezpłodność jest z kolei nieuleczalna - na szczęście dotyczy ona małego procentu par, które zgłaszają się do kliniki leczenia niepłodności.
Diagnoza "niepłodność" nie musi oznaczać bezdzietności. Współczesna medycyna dzięki między innymi technikom rozrodu wspomaganego sprawia, że 80% niepłodnych par doczeka się upragnionej ciąży i urodzenia zdrowego dziecka (dzieci).
Zabieg in vitro jest zwykle ostatnią metodą leczenia niepłodności. Najpierw zaczyna się od leczenia mniej inwazyjnego i wykorzystaniu chociaż kilku metod leczenia. Jednym z kroków jest również wykonanie badania drożności jajowodów.
Leczenie może podjąć ginekolog położnik lub specjalista od leczenia niepłodności. Pierwszym badaniem powinna być analiza nasienia partnera oraz ustalenie, czy występuje owulacja u partnerki. Są to najczęstsze przyczyny niemożności zajścia w ciążę, które można wyleczyć szybko za pomocą środków farmakologicznych oraz monitorigu cyklu miesiączkowego. Warto także zbadać poziom hormonów, w tym hormonu prolaktyny, która jest odpowiedzialna za występowanie owulacji.
Jednym z rozwiązań jest również wypróbowanie leków homeopatycznych oraz ziół wspoomagających leczenie niepłodności.
Wyróżnia się dwa rodzaje niepłodności: