Artykuł pochodzi z serwisu mamopedia.pl
Cesarskim cięciem nazywamy zabieg chirurgiczny, który polega na wykonaniu jednego lub kilku nacięć na brzuchu i macicy matki w celu wyjęcia noworodka. Jest to operacja zastępująca naturalną metodę porodu dziecka, wykonywana wtedy, gdy poród siłami natury nie jest możliwy. Cesarskie cięcie jest wykonywane w znieczuleniu (zewnątrzoponowo lub podpajęczynówkowo) lub narkozie (znieczulenie ogólne).
Decyzję o porodzie przez cesarskie cięcie podejmuje lekarz na początku ciąży lub przed rozwiązaniem. Konieczność przeprowadzenia takiego zabiegu może również wyniknąć w trakcie porodu. Wskazania do wykonania cesarskiego cięcia są następujące:
Gdy decyzja o przeprowadzeniu cesarskiego cięcia została podjęta w trakcie ciąży przyszła mama może się przygotować. Na co najmniej 6 godzin przed zabiegiem nie można jeść. Podawane są czopki glicerynowe w celu wcześniejszego wypróżnienia. Położne pomagają w przygotowaniu ciężarnej poprzez wygolenie okolic łonowych oraz założenie cewnika do pęcherza. W przypadku, kiedy kobieta ma żylaki, na nogi zakładana jest opaska uciskowa, która zapobiega zakrzepom. Aby nie dopuścić do powstania wrzodu stresowego żołądka podawane są dożylnie leki.
W przypadku, gdy o porodzie przez cesarskie cięcie decydują nagłe wskazania, przygotowanie ciężarnej kobiety do operacji wygląda bardzo podobnie. W takich przypadkach możliwe jest pominięcie opaski uciskowej i diety, z oczywistych względów.
Obecnie, w większości przypadków, zabieg cesarskiego cięcia jest przeprowadzany z zastosowaniem znieczulenia podpojęczynówkowego. Nawet jeżeli operacja wynika z nagłych wskazań i ważna jest każda sekunda. Samo znieczulenie polega na wstrzyknięciu leku oddziaływującego na rdzeń kręgowy do przestrzeni podpajęczynówkowej kanału kręgowego. W krótkim czasie (do kilkudziesięciu sekund) ciało pacjentki zostaje znieczulone od pępka w dół. Mimo, że może wydawać się to groźne to w porównaniu z narkozą takie znieczulenie jest znacznie bezpieczniejsze. Samo ukłucie można porównać ze zwykłym zastrzykiem, a po jego wykonaniu kobieta czuje ciepło i drętwienie nóg. Dzięki temu kobieta jest przytomna w trakcie operacji i nie odczuwa bólu. Może jedynie odczuwać dotyk oraz chłód narzędzi chirurgicznych.
Przed cesarskim cięciem można również zastosować znieczulenie zewnątrzoponowe. W takim przypadku lek podawany jest przez cewnik, który zakłada się do przestrzeni nadoponowej kanału kręgowego. Taka forma znieczulenia jest równie skuteczna, ale na działanie leku trzeba poczekać około 20 minut, więc nie korzysta się z tego sposobu w sytuacjach gdy trzeba szybko operować.
Cesarskie cięcie rozpoczyna sie od wykonania nacięć na skórze, powłokach brzusznych i dolnym odcinku macicy. Następnie przebijany jest pęcherz płodowy dzięki czemu możlwe jest wyciągnięcie dziecka. Sam zabieg trawa kilka minut.
Po przecięciu pępowiny noworodek trafia w ręce neonatologa lub pediatry, a lekarz wyjmuje łożysko i zszywa wszystkie warstwy: macicę, otrzewną, mięśnie, powięź, tkankę podskórną i skórę. Cała operacja trwa około 30-40 minut, a w razie potrzeby dłużej.