Artykuł pochodzi z serwisu mamopedia.pl
Z perspektywy metod rozpoznawania płodności cykl menstuacyjny (który rozpoczyna się krwawieniem miesięcznym, a kończy w ostatnim dniu przed następnym krwawieniem), dzieli się na trzy fazy:
1. Faza niepłodności względnej (przedowulacyjnej). Faza niepłodności poowulacyjnej to czas od pierwszego dnia cyklu do momentu rozpoczęcia płodności. Stosowanie metod rozpoznawania płodności pozwala precyzyjnie ustalić długość tej fazy. Zdarza się, że wyznaczenie tej fazy jest w ogóle niemożliwe.
2. Faza płodności. Faza płodności to czas, w którym może dojść do zapłodnienia, a zatem kilka dni przed owulacją i czas bezpośrednio po niej (24 godziny). Metody rozpoznawania płodności nie służą do wyznaczania dokładnego momentu owulacji, lecz są narzędziem określania granic płodności. Aby dowiedzieć się, w którym momencie wystąpi(ła) owulacja, należy udać się do lekarza na badanie USG.
3. Faza niepłodności bezwględnej (poowulacyjnej). Jest to faza względnie stała - trwa zazwyczaj od 8 do 13 dni. Każda kobieta może ją rozpoznać.
Metody rozpoznawania płodności opierają się na obserwacji kilku czynników. Są to:
1. Podstawowa temperatura ciała - temperatura mierzona zaraz po przebudzeniu i przed wstaniem z łóżka, o stałej porze i w tym samym miejscu (oralnie, waginalnie lub rektalnie) w jednym cyklu, tym samym, dokładnym termometrem (rtęciowym, rtęciowym owulacyjnym, elektronicznym z drugim miejscem po przecinku etc.).
2. Śluz szyjkowy - wydzielina produkowana przez szyjkę macicy, pojawiająca się na zewnątrz narządów płciowych kobiety i dająca charakterystyczne odczucia. Śluz pobiera się przy codziennych czynnościach higienicznych.
3. Szyjka macicy - samobadanie szyjki macicy polega na określeniu jej położenia, miękkości i rozwartości.
Ze względu na wykorzystywanie tych wskaźników metody rozpoznawania płodności dzielą się na:
1. Metody jednoobjawowe - uwzględniające tylko jeden wskaźnik: metoda Billingsa (tylko obserwacja śluzu szyjkowego); metoda termiczna (tylko pomiar podstawowej temperatury ciała).
2. Metody wieloobjawowe/objawowo-termiczne - uwzględniające dwa lub trzy wskaźniki (samobadanie szyjki macicy jest zazwyczaj wskaźnikiem fakultatywnym): metoda Rotzera, metoda wielowskaźnikowa "angielska", metoda niemiecka, metoda Kippleyów, metoda Kramarek.
Wybraną metodę trzeba stosować konsekwentnie i nie łączyć jej z innymi. Nauka i stosowanie rozpoznawania płodności nie jest trudne. Jako metoda kontrolowania poczęć samoobserwacja może być stosowana już od pierwszego cyklu obserwowanego, pod warunkiem że dokładnie zna się zasady metody.
Rotzer J., Ja i mój cykl, Warszawa 2007. Rotzer J., Sztuka planowania rodziny, Warszawa 2005.