Metoda Billingsów

Metoda Billingsów (znana także jako ocena śluzu szyjkowego) - metoda naturalnego planowania rodziny, bazująca na obserwacji śluzu szyjki macicy.

Jest to metoda opracowana w latach 50 XX wieku przez australijskiego lekarza Johna Billingsa i jego żonę. Polega na obserwacji i ocenie śluzu szyjkowego. Nie jest to metoda antykoncepcji, ponieważ wymaga od pary wstrzymywania się od współżycia w dni płodne. Jak każda naturalna metoda wyznaczania płodności wymaga od kobiety odpowiedniego przygotowania i czasu poświęconego na poznanie reakcji własnego organizmu. Kobieta chcąc stosować tą metodą musi nauczyć się rozróżniać poszczególne stany swojego ciała, a więc umieć stwierdzić odczucie suchości czy wilgotności w przedsionku pochwy, określić konsystencję śluzu, kolor.

Głównym kryterium wyznaczania dni płodnych jest obserwacja śluzu z szyjki macicy w pochwie i przedsionku pochwy. Obecność śluzu jest niezbędna dla poczęcia dziecka. W nim plemniki mogą przeżyć oraz poruszać się. W dni niepłodne śluz zanika, a plemniki poruszając się szybciej zużywają swoje energetyczne zapasy i obumierają w kwaśnym środowisku pochwy.

Cechy śluzu płodnego, okołoowulacyjnego (estrogennego):

• daje uczucie wilgotności, mokrości lub naoliwienia w pochwie,
• przejrzysty, szklisty,
• czasem z domieszką krwi (w okresie jajeczkowania),
• elastyczny, ciągnący się,
• śliski.

Cechy śluzu niepłodnego, poowulacyjnego (gestagennego):

• daje uczucie suchości w pochwie,
• białawy lub żółtawy,
• nieprzejrzysty, mętny,
• kłaczkowaty, gęsty, przyczepny
• kleisty, lepki, nieśliski

W celu dokładnego i najpewniejszego wyznaczenia dni płodnych badanie śluzu należy przeprowadzać najlepiej codziennie. Śluz z przedsionka pochwy można pobrać korzystając z czystej białej chusteczki, którą powinno się lekko przycisnąć w okolicach zewnętrznych narządów płciowych a następnie ocenić rodzaj i typ śluzu. Lepszym sposobem na uzyskanie rzetelniejszych wyników jest pobieranie do badania śluzu bezpośrednio z ujścia szyjki macicy. Znajduje się ono na górze pochwy, a śluz pobrany opuszkiem palca z tego miejsca pozwala na uzyskanie najpewniejszych rezultatów. Wyniki swoich obserwacji kobieta powinna zapisywać na specjalnej karcie, co pozwoli jej po kilku cyklach poznać dokładniej własny organizm. Należy pamiętać, że wiele czynników takich jak np. choroby mogą wpływać na zafałszowanie obserwacji śluzu.

Kiedy współżyć:

Okres niepłodności przedowulacyjnej występuje w czasie okresu niepłodności przed owulacją, czyli aż do wystąpienia śluzu zwanego płodnym (jasny, gładki, śliski, przezroczysty i dający się wyciągnąć w nitki) Okres niepłodności poowulacyjnej występuje od czwartego dnia po szczycie płodności.

Zalety:

• całkowicie obojętna dla zdrowia
• dopuszczona i akceptowana przez Kościół Katolicki

Wady:

• konieczność powstrzymywania się do współżycia
• wymaga samodyscypliny, sumienności i dokładności w wykonywaniu pomiarów
• możliwość wystąpienia kłopotów z interpretacją objawów.
• niska skuteczność (szczególnie w przypadku braku wprawy)

Skuteczność:

Wskaźnik Pearla dla tej metody wynosi 0,5 - 40,0 w zależności od prawidłowego opanowania zasad, zrozumienia i sumienności stosowania metody.