Oddychanie w czasie porodu
Edytuj artykułOddychanie towarzyszy nam bezustannie. Najczęściej więc bywamy zdziwione, że oddychania w czasie porodu trzeba się nauczyć i że nie jest to wcale takie proste. Niestety, żyjemy szybko, oddychamy też szybko i płytko. Przyjrzyj się niemowlętom, a zobaczysz, że oddychają inaczej - brzuchem, a ich klatka piersiowa spoczywa...
Dla czego to tak ważne?
"Z dwóch względów. Po pierwsze, skurcze powodują, że maluszek dostaje mniej tlenu. Dlatego gdy wciągasz powietrze, dotleniasz swoje dziecko. Po drugie, wstrzymywanie oddechu wiąże się z napinaniem mięśni, a to skutkuje dodatkowym, niepotrzebnym w porodzie bólem. Zwłaszcza więc gdy wypuszczasz powietrze, relaksujesz się, a mięśnie rozluźniają."
"Technik prawidłowego oddychania warto nauczyć się już w czasie ciąży (pod koniec trzeciego trymestru), najlepiej razem z partnerem, aby później przypominał ci on, aby oddychać oraz jak to robić prawidłowo. Od nadmiaru emocji bowiem może sie zdarzyć, że zapomnisz o tej ważnej czynności. Możecie nauczyć się technik w szkole rodzenia bądź od doświadczonej położnej. My przypominamy, na wszelki wypadek, jak prawidłowo oddychać w czasie porodu."
W pierwszej fazie porodu:
- Głęboki i spokojny oddech przeponą:
"Wciągamy przez nos powietrze (klatka piersiowa nie rusza się, brzuch unosi się do góry; śpiewaczki na pewno mają tu łatwiej:) Wydychamy powietrze przez usta – długo i spokojnie. Wydech powinien być dłuższy niż wdech. Z tej techniki korzystamy zwłaszcza na początku, kiedy skurcze nie są jeszcze tak silne."
- Głęboki, ale szybszy oddech przeponą:
"Technika jest podobna do poprzedniej, przy czym wszystko dzieje się szybciej. Wdech jest krótszy i odrobinę płytszy. Wydech jest szybszy, ale nadal dłuższy od wdechu. Na ten sposób oddychania kobiety przechodzą instynktownie, kiedy skurcze zaczynają sie nasilać i pojawiają się coraz częściej."
W czasie parcia:
- Gaszenie świeczek:
"Kiedy rodzi się główka malucha, ważne jest, aby nie przeć. Przyspieszałoby to poród, a co za tym idzie groziło uszkodzeniami ciała dziecka. Ponieważ parcie jest odruchem, trudno jest go jednak powstrzymać. Temu celowi ma służyć właśnie „gaszenie świeczek", czyli wykonywanie serii krótkich wydechów lekko otwartymi ustami."
- Napieranie powietrzem:
"Kiedy położna pozwoli już przeć, należy nabrać do brzucha powietrza i nie wypuszczać przez ok. 10 sekund. To powietrze trzeba skierować w dół kanału rodnego – prąc de facto – na mięśnie dna miednicy, co spowoduje otwieranie się mięśnie krocza, pochwy i zwieracza odbytu. Po tym czasie powietrze wypuszczamy i proces powtarzamy aż do ustąpienia skurczu."
Źródło: http://www.benc.pl/czytelnia/16/techniki-oddychania-w-czasi e-porodu/
© Mamopedia.pl 2010
Magdalena Witkiewicz
położna, doradca laktacyjny. Pracuje w szpitalu św. Zofii w Warszawie, a także prowadzi własną szkołę rodzenia, przyjmuje porody domowe, zajmuje się opieką okołoporodową. Chętnie...
Dlaczego oddychanie w trakcie skurczu jest ważne? Jakie jego formy są najlepsze?
Są dwa powody, dla których warto oddychać w trakcie skurczu. Po pierwsze, z powodu lepszego natlenowania dziecka, a po drugie, aby chronić swoje ciało przed nadmiernym napięciem. Często w silnym bólu człowiek ma ochotę wstrzymać powietrze, co rodzi duże napięcie mięśniowe, a ponieważ poród to proces otwierania, powstają duże opory, co może potęgować odczucie bólu. W każdym skurczu porodowym dziecko dostaje nieco mniej tlenu. Jeśli kurczy się mięsień macicy, naczynia krwionośne transportujące natlenowaną krew do łożyska również. Większość dzieci dojrzałych do porodu radzi sobie z tą ograniczoną dostawą bez względu na to, czy rodząca oddycha prawidłowo. Przerwa międzyskurczowa jest wykorzystywana na regenerację tlenową.
Najlepszą formą oddychania w czasie skurczu porodowego jest oddychanie zupełnie spontaniczne. Kobieta oddycha instynktownie, tak jak podpowiada jej ciało. Oddech w porodzie sam się zmienia i jest dostosowany do tego, co kobieta odczuwa. Jedyny niewłaściwy sposób to oddech paniczny, raczej szybki i głęboki, który prowadzi do hiperwentylacji, a ta nie jest dobra ani dla matki, ani dla dziecka.
Kobiecie rodzącej należy proponować jakieś książkowe techniki, jeśli jest w panice i mamy symptomy hiperwentylacji oraz kiedy w skurczu przestaje oddychać, mocno zaciskając zęby, szczękę, napinając twarz. Takie zachowanie nie służy porodowi ze względu na bardzo silną relację, jaka istnieje między okolicą twarzy i gardła a okolicą genitalną. Jeśli poród polega na otwieraniu dolnych partii ciała, górna też powinna być otwarta. Dlatego jedną z lepszych technik oddechowych, nie zawsze w porodzie akceptowanych, jest krzyk.
Techniką najbardziej dotleniającą dziecko jest uspokajające, wolne, głębokie oddychanie przeponowe. Wdech przez nos z rozprężaniem brzucha i długi wydech przez usta. Trudne do zastosowania w zaawansowanym porodzie, chyba że kobieta jest w znieczuleniu.
Jeśli z powodu dużej dynamiki porodu nie da się oddychać przez nos, należy stosować oddech tylko przez usta. Oddechy są szybkie i płytkie, jak ziajanie pieska czy dmuchanie świeczki. Można również włączać w te techniki dźwięk. Rodzącym przynosi dużą ulgę, jeśli mogą sobie rytmicznie pojęczeć. Można też próbować śpiewać, angażując przeponę. Wybieramy sobie samogłoskę, dobrze wyrażająca ból, robimy wdech przez nos rozprężając brzuch, a na długim wydechu wydajemy dźwięk – samogłoskę y, u, a, e na dość niskim tonie, a potęga dźwięku dostosowana jest do rozmiaru bólu.
W II fazie porodu można stosować podobne techniki oddychania, ale będą przerwane przez silną potrzebę parcia i tych odruchów swojego ciała trzeba się słuchać.
W każdym przypadku, w który mamy jakieś zaburzenia w tętnie płodu, należy stosować technikę podstawową, oddech przeponowy z bardzo wolnym rozprężaniem brzucha i długim wydechem.