Obniżenie dna macicy

„Obniżenie” czy „opadnięcie” dna macicy występuje wtedy, gdy przodująca część płodu (przeważnie główka dziecka), zaczyna wstawiać się do miednicy matki. W pierwszej ciąży przeważnie występuje to na dwa do czterech tygodni przed porodem, a u kobiet, które już rodziły, rzadko zauważa się to zjawisko przed rozpoczęciem porodu. Oczywiście występują wyjątki od reguły i ciężarna może zauważyć obniżenie dna macicy nawet na osiem tygodni przed porodem albo tylko na tydzień przed tym, jak urodzi. Może też zacząć się poród bez zauważalnego obniżenia. W rzadkich przypadkach dno macicy obniża się i unosi niedługo potem, ponieważ główka ułożyła się niepoprawnie i proces zajdzie jeszcze raz, tak aby ułożenie było poprawne.

Różnice po opadnięciu dna macicy są zauważalne od razu. Żebra ciężarnej zaczynają wystawać tak, jak wcześniej przed ciążą, brzuch opada nisko i bardziej wystaje. Różnice są też odczuwalne – zmniejsza się ucisk na przeponę, co pozwala ciężarnej swobodniej oddychać. Kobieta zauważa też mniejszy ucisk na żołądek i po posiłkach zgaga nie męczy tak często.

Niestety odbywa się to kosztem kilku nowych dolegliwości, między innymi rośnie ilość wizyt w toalecie, ponieważ zwiększa się ucisk na pęcherz. Ucisk zwiększony też zostaje na stawy miednicy, co skutkuje tzw.”chodem kaczkowatym” u ciężarnej. Kobieta może również odczuwać drobne i ostre kłucia w okolicy krocza (główka dziecka naciska na dno miednicy) oraz zachwiania równowagi, spowodowane zmianą środka ciężkości ciała.

Powiązane artykuły

• http://www.mamopedia.pl/ciaza/porod/zwiastuny-porodu

Linki do źródeł