Kryzys podczas porodu

Nawet największa adrenalina i chęć zobaczenia maluszka mogą nie wystarczyć przyszłej mamie i nie uchronią jej przed kryzysem podczas porodu. Należy na taką ewentualność się przygotować i być świadomym, że nie jest to rzecz niespotykana czy rzadka.

Kryzys podczas porodu przeważnie związany jest z brakiem postępu akcji porodowej. Przyczyn braku postępu może być kilka:

• działanie znieczulenia ma wpływ na postępowanie i szybkość przebiegu porodu. Skurcze stają się słabsze wtedy, gdy zaczyna działać znieczulenie zewnątrzoponowe;

• brak odpowiedniego rozwarcia szyjki macicy oraz brak jej skracania się. Przeważnie lekarz proponuje wtedy ruch, aby ustalić, czy nie jest to fałszywy alarm (przy porodzie fałszywym skurcze zanikają podczas aktywności fizycznej);

• przedłużony drugi okres porodu. Jeśli trwa dłużej niż dwie godziny, kobieta traci siły, jest wykończona dokuczającymi jej już od kilku minionych godzin bólami i nie ma siły przeć dalej. Lekarz w takiej sytuacji sprawdza ułożenie płodu i podejmuje decyzję o ewentualnym cięciu cesarskim.

Wyżej wymienione są typowymi czynnikami przyczyniającymi się do wycieńczenia organizmu i to zarówno fizycznego, jak i psychicznego podczas porodu. Zmęczona brakiem postępu kobieta, która dodatkowo cierpi fizycznie, może w takiej sytuacji stracić chęć do dalszego - czynnego uczestnictwa w porodzie. Jest wyczerpana i traci nadzieję, że poród dobiegnie niedługo końca. Takie sytuacje są jak najbardziej normalne i nieocenioną pomocą staje się wtedy obecność czujnego i opiekuńczego męża, partnera, mamy czy przyjaciółki.

Osoba towarzysząca przy porodzie powinna być wyczulona na takie sytuacje i za wszelką cenę starać się pomóc rodzącej. Przydadzą się zimne okłady, masaż obolałego kręgosłupa, woda do picia, rozmowa, przekonanie kobiety do współpracy z lekarzem. Warto użyć odpowiednich argumentów, takich jak to, że niedługo już zobaczy swoje maleństwo i nieprzyjemna część dobiegnie końca. Zmęczona mama powinna poczuć się bezpiecznie i swobodnie, zatem osoba towarzysząca powinna zwrócić uwagę, czy żadne czynniki nie przeszkadzają dodatkowo rodzącej, zapytać ją, czy nie potrzebuje niczego, postarać się poprawić jej samopoczucie zwracając uwagę na to, że duża część już za nią i pochwalić jej wysiłek. Drzwi od sali porodowej w miarę możliwości powinny być zamknięte, aby zapewnić maksymalną prywatność, atmosfera spokojna, nie można rodzącej ponaglać ani na nią krzyczeć. Ogromna ilość kobiet rodzących zwraca uwagę na słowa partnera i są one dla nich ukojeniem – warto zatem dodawać otuchy, powstrzymać się od krytyki i okazywać współczucie, jeśli kobieta tego właśnie potrzebuje. Partner powinien pamiętać, że rodząca wykonuje właśnie jedno z najtrudniejszych zadań w swoim życiu i pomoc jest jej bardzo potrzebna!

Jeśli mama rodzi sama, powinna przede wszystkim skupić się na wskazówkach lekarza, on też chce, aby poród zakończył się jak najszybciej i wie, jak do tego doprowadzić. Samotnie rodząca kobieta może wcześniej przygotować sobie i przemyśleć, co pomoże jej podczas porodu przezwyciężyć kryzys i spróbować myśleć o tym podczas porodu.

Myśl jednak, która powinna pomóc każdej rodzącej jest taka, że im szybciej uda się jej przezwyciężyć zmęczenie i ból, tym szybciej zakończy się nieprzyjemny etap i będzie mogła przytulić maleństwo!

Powiązane artykuły

• http://www.mamopedia.pl/ciaza/porod/partner-przy-porodzie