Laktacja indukowana, brak pokarmu

W czasie ciąży piersi zmieniają się, przygotowując się do laktacji, zaokrąglają się i stają się nabrzmiałe. Zmniejsza się w nich ilość tkanki tłuszczowej, z kolei rozrasta się tkanka gruczołowa - każda z komórek występujących w gruczołach zaczyna się kształtować w komórkę dającą mleko. Zmiany te zachodzą dzięki hormonom - prolaktynie i estrogenom. Pokarm tworzy się w pęcherzykach mlecznych, a następnie przemieszcza się przewodami mlecznymi i wypływa na zewnątrz u szczytu brodawki. Przewody mleczne zwiększają swoją średnicę, jeśli zwiększa się ilość napływającego mleka.  

Po porodzie

Laktacja wzmaga się na skutek zmiany hormonalnej, która dokonuje się w momencie urodzenia łożyska (i to bez względu na to, czy kobieta rodzi naturalnie, czy przez cesarskie cięcie, a zatem nie można sobie wmówić, że po cesarskim cięciu nie ma się pokarmu!). Za sprawą prolaktyny produkcja mleka zwiększa się z dnia na dzień. Pomaga w tym intensywne ssanie dziecka.

Na początku gruczoły piersiowe produkują siarę i mleko przejściowe.

Mniej więcej od drugiego tygodnia po porodzie możemy mówić o utrzymaniu laktacji. Zależy od częstotliwości karmienia, a także od dwóch odruchów:

1. Odruchu wytwarzania pokarmu (odruch prolaktynowy) 

Może go zaburzyć: dokarmianie, dopajanie, podawanie smoczka. Pobudza go: prawidłowe, częste ssanie.

2. Odruchu wypływu pokarmu (odruch oksytocynowy)

Hamuje go: silny ból, zdenerwowanie, niepewność, nikotyna, alkohol. Pobudza go: spokój matki, wygodna pozycja do karmienia, odciągnięcie niewielkiej ilości pokarmu, masaż szyi i karku, dobre myśli, wiara w siebie, widok dziecka.

To sama czynność karmienia, a nie przerwa między karmieniami, powoduje wzmożenie produkcji mleka.  

Normowanie laktacjiZanim laktacja się unormuje, kilka dni po porodzie może nas zaskoczyć nawał pokarmu (spowodowany tym, że piersi zaczynają nagle produkować więcej pokarmu, niż dziecko jest w stanie przyswoić. Więcej o tym, jak sobie radzić z nawałem, zobacz pod hasłem: Nawał mleczny). Piersi są wtedy bardzo nabrzmiałe. Mniej więcej po 5-6 tygodniach możemy z kolei zuważyć, że piersi nie są już tak pełne jak na początku, a widok sflaczałych piersi często powoduje, że myślimy, iż straciłyśmy pokarm. Nie oznacza to jednak, że zaczyna nam brakować pokarmu, a  właśnie to, że laktacja się normuje, tzn. produkcja mleka dostowuje się - tym razem coraz większych potrzeb dziecka. Po kilku dniach od wzrostu apetytu dziecka znów wszystko wróci do normy.