Test PAPPA

Ultrasonograficzną ocenę ryzyka wystąpienia nieprawidłowości u płodu można poszerzyć o badania biochemiczne krwi matki, z których najpopularniejszy jest test Pappa. Oznacza się w nim białko PAPP-A oraz hormon, wolną podjednostkę beta-HCG.  
W ciąży prawidłowej poziom wolnej podjednostki beta-HCG we krwi matki zmniejsza się wraz czasem trwania ciąży, natomiast w ciążach z zespołem Downa stężenie to jest zwiększone. Poziom PAPP-A w ciąży prawidłowej rośnie wraz z wiekiem ciążowym, natomiast w przypadku zespołu Downa jest obniżony.
Oznaczenie tych parametrów w połączeniu z badaniem USG umożliwia bardziej precyzyjną ocenę ryzyka aberracji chromosomalnych. 
Połączenie badania USG, w którym ocenia się przezierność karku i kości nosowe, z oznaczeniem poziomów białka PAPP-A i wolnej podjednostki beta-HCG pozwala osiągnąć 95% współczynnik wykrywalności aberracji chromosomalnych.

Linki do źródeł

• www.drpiekarski.com