Operacja w łonie matki

W Klinice Ginekologii i Położnictwa w Szpitalu Specjalistycznym nr 2 w Bytomiu od pięciu lat przeprowadzane są niezwykle trudne operacje przepukliny oponowo-rdzeniowej u dzieci w łonie matki.

Tego typu operacje robi się tylko w trzech ośrodkach: w USA, w Brazylii oraz w Bytomiu.

W Polsce rocznie rodzi się ok. 500-600 dzieci z przepukliną oponowo-rdzeniową. Niestety, często wada jest wykrywana zbyt późno, co uniemożliwia operację. Zabieg przeprowadzany jest przed 5. miesiącem ciąży przez zespół bardzo doświadczonych specjalistów - ginekologów, anestezjologów i chirurgów dziecięcych. Od 2005 r. zespół kierowany przez prof. Anitę Olejek wraz z chirurgiem dziecięcym prof. Januszem Bohosiewiczem przeprowadził ich już 40.

Operacja w łonie matki trwa ok. 1,5 godziny, a "pacjent" waży zaledwie ok. 600 g. Po uśpieniu pacjentki ginekolodzy otwierają brzuch dokładnie nad miejscem, gdzie jest przepuklina rdzeniowa.

Efekty dotychczasowych zabiegów potwierdzają ich zasadność mimo pewnego ryzyka dla matki i płodu. Dzieci - choć mogą się urodzić w różnym stopniu niepełnosprawne - po operacjach w łonie mają lepsze rokowania i nie potrzebują tak intensywnego leczenia w pierwszych miesiącach życia jak te, które nie były operowane.

"Układ zastawkowy trzeba było implantować tylko u 29 proc. dzieci operowanych u nas w łonie matki. W przypadku dzieci leczonych tradycyjnie, po urodzeniu, to ponad 80 proc." - mówi neonatolog dr Gabriela Ziomek. "Dzięki operacjom u tych dzieci rzadziej występuje aktywne wodogłowie, a także wydłuża się czas, kiedy implantacja zastawki jest konieczna. Żadne z operowanych w łonie dzieci nie miało wykonanej zastawki w okresie noworodkowym,w pierwszych 28 dniach życia. Najwcześniej zastawka była zakładana w 30. dniu życia, najpóźniej w 172. dniu. Przy leczeniu tradycyjnym, czyli chirurgicznym, jest to nieraz konieczne w pierwszych 10 dobach życia dziecka, nieraz do 48. godziny życia, co zwiększa ryzyko powikłań u noworodka" - dodała. 

Pozytywy tych operacji zachwalają matki , które zdecydowały się na ten krok. Ich dzieci nadal wymagaja rehabilitacji natomiast stan ich jest dużo lepszy niż dzieci operowanych po porodzie.