Nadciśnienie tętnicze a stan przedrzucawkowy

Zdarza się, że nadciśnienie po raz pierwszy pojawia się w ciąży. Ma to miejsce zazwyczaj w ostatnich miesiącach. Po porodzie ciśnienie powraca do normy. Leki najczęściej nie są konieczne, ale trzeba zwrócić uwagę na ograniczenie spożycia sodu i zastosowanie diety ułatwiającej kontrolę nadciśnienia (owoce, warzywa, ograniczenie tłuszczów).

Stan przedrzucawkowy

Wystąpienie nadciśnienia w ciąży zwiększa ryzyko rozwoju nadciśnienia w późniejszym czasie. Może też być zapowiedzią zaburzenia, które nazywa się stanem przedrzucawkowym. Stan przedrzucawkowy objawia się podwyższeniem ciśnienia, obrzękami rąk i twarzy oraz pojawieniem się dużych ilości białka w moczu. Najczęściej występuje po 20. tygodniu ciąży. Nieleczony stan przedrzucawkowy może być bardzo niebezpieczny i prowadzić nawet do śmierci. Przyczyna tego schorzenia nie jest dokładnie znana, ale zdarza się ono częściej:

• u ciężarnych z cukrzycą;
• w przypadku wcześniejszych chorób nerek;
• podczas pierwszej ciąży;
• w ciąży bliźniaczej;
• u ciężarnych bardzo młodych lub powyżej 40 roku życia.

Kontrola ciśnienia tętniczego

Ciśnienie tętnicze u ciężarnych wymaga regularnej kontroli, gdyż jego wzrost często poprzedza wystąpienie innych objawów, takich jak obrzęki, szybki przyrost masy ciała, zaburzenia widzenia, bóle głowy czy górnej części brzucha. Gdy choroba jest nasilona (szczególnie, gdy wystąpią zaburzenia funkcji wątroby i nerek), konieczny jest pobyt w szpitalu i ścisła kontrola stanu zdrowia matki oraz dziecka. Stosuje się kroplówki (z siarczanem magnezu), które zapobiegają napadom drgawek i poprawiają przepływ krwi przez macicę.

Niekiedy, w trosce o zdrowie dziecka, trzeba wcześniej wywołać poród lub przeprowadzić cięcie cesarskie. W stanie przedrzucawkowym podstawowym zaleceniem jest odpoczynek. Gdy zaburzenia są mniej nasilone, można pozostać w domu. Zaleca się leżenie na lewym boku, bo ułatwia to dopływ krwi do łożyska.

Po porodzie ciśnienie zwykle wraca do normy po kilku tygodniach. Leki do jego obniżania rzadko są konieczne, a jeśli tak, to jedynie na krótko. Czasem (1 na 1500 wszystkich ciąż) dochodzi do stanu rzucawkowego - zwykle, gdy pierwsze objawy przedrzucawkowe nie zostały zauważone. W takim przypadku może dojść do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu, wątroby lub nerek matki. Jest to stan bezpośredniego zagrożenia życia matki i jej dziecka. Mogą wówczas wystąpić: silny ból w prawym podżebrzu, silne bóle głowy, drgawki, zaburzenia widzenia oraz świadomości - aż do całkowitej utraty przytomności. Stan rzucawkowy wymaga leczenia szpitalnego.