Dwie ciąże - zupełnie inne przemyślenia

Pamiętam, jaki wpływ wywarła na mnie wiadomość o pierwszej ciąży.

Pamiętam swoje łzy(nie były to łzy szczęścia).

Strach o szkołe, o to jak zareaguą rodzice ,o to czy ja i mój partner będziemy w stanie założyć dobrą, kochająca się rodzinę .

Setki rozmów czy urodzić ,wiele nieprzespanych nocy .Mój chłopak(dzis mąż)bardzo mnie wspierał ale decyzja należała do mnie.

W końcu nadszedł czas na podjęcie ostatecznej decyzji.Zdecydowałam się zostać matką !!!

Potem jeszcze tylko kilka oficjalnych rozmów z rodzicami jednej i drugiej strony(łatwo nie było) i po kłopocie:przynajmniej tak widzieli tą sprawę inni, ludzie patrzący z boku, rodzina i przyjaciele .Nie mówiłam nikomu jak bardzo oblewa mnie strach, jak bardzo boję się tego co będzie .

Całą ciąże myślałam tylko o tym czy dam radę, czy pokocham to dziecko którego wtedy jeszcze nie byłam w stanie .

Dopiero gdy urodziłam i zobaczyłam swoją córkę Martynkę wiedziałam ,że to najcenniejszy skarb jaki dostałam od życia . Wiedziałam ,że będę jej strzegła, będę kochała i dam jej tyle ile mogę .

Dziś moja kochana córka ma już 3 lata i 3 mc a ja jestem znów w ciąży tyle,ze moje przemyślenia wyglądają zupełnie inaczej .

Dziś nie martwię się, że nie pokocham szkraba, którego w sobie noszę, bo już go kocham !!

Dziś już wiem ,że dam radę .

Dziś boję się o to że moja starsza córka będzie czuła się odsunięta na boki, zaniedbana ,

odrzucona.

Nie chciałabym żeby Martynka kiedykolwiek tak się poczuła i będę robiła wszystko by tak nie było, ale strach jest silniejszy .Do tej pory całą uwagę skupiałam na Tysi a już niedługo będę musiała moją uwage i troskę podzielić pomiędzy dwoje dzieci .

Boję się tego ......