Ciąża a HIV

Seks nie jest dziś już żadnym tabu. Przypadkowy seks bywa w pewnych kręgach nawet tendy. A zagrożenie? Ryzyko? HIV? To nie doczy nas nigdy...? To zawsze przytrafia się komuś innemu...? A życie się toczy. I bywa rożnie. I czasem kobieta zakażona wirusem zostanie mamą - planując to lub nie, i co wtedy?

Zakażenie HIV może zostać przeniesione z matki na dziecko, ale jeśli kobieta wie, że jest nosicielką, może zrobić wiele, by to ryzyko zmniejszyć.

Test na obecność wirusa

Warto przed zajściem w ciążę wykonać testy na obecność wirusa - dotyczy to zwłasza osób z grup ryzyka. Wśród przeprowadzanych badań najbardziej wiarygodne jest wykrycie przeciwciał anty-HIV we krwi. Najczęściej stosowaną i najskuteczniejszą metodą jest metoda ELISA. Potwierdzenie zakażenia wymaga dwukrotnego badania z tej samej próbki krwi, wówczas na podstawie dwóch dodatnich wyników badań metodą ELISA możemy postawić ostateczną diagnozę.

Ciąża

Świadoma swojej choroby przyszła mama powinna przede wszystkim pozostawać pod stałą opieką nie tylko ginekologa położnika, ale także lekarza zajmującego się leczeniem chorób zakaźnych. Podczas ciąży w każdym kolejnym trymestrze sprawdzany jest poziom wirusa we krwi kobiety; w tym celu oznacza się liczbę kopii wirusa, tzw. wiremii. W zależności od tej liczby ustalany jest sposób leczenia. Jeżeli jest ich mniej niż 1000, uważa się (i dowodzą tego badania naukowe), że ryzyko zakażenia dziecka jest równe 0. Jeżeli jest ich więcej niż 1000, prawdopodobieństwo to gwałtownie wzrasta. Lecz i w tej sytuacji walka o zdrowe potomstwo nie jest jeszcze przegrana. Stosowanie leków antyretrowirusowych (zwalniających namnażanie się wirusa HIV w organizmie) podczas ciąży, porodu, a także podawanie ich noworodkowi zmniejsza znacząco ryzyko przeniesienia zakażenia na dziecko. Od kilku lat stosowany jest też nowy lek - nevirapina. Ten wyjątkowy preparat można zastosować w każdej chwili. Nawet jeżeli dopiero na sali porodowej lekarz dowie się o zakażeniu ciężarnej wirusem HIV, może jej podać tabletkę, a zastosowanie go tylko u dziecka, zmniejsza aż o 50% ryzyko zakażenia! Tak więc możliwości postępowania leczniczego są obecnie bardzo duże.

Poród

Dziecko jest bardziej narażone na zakażenie przy inwazyjnych zabiegach, podczas których zwiększa się ryzyko kontaktu krwi dziecka z krwią matki, awięc gdy dokonuje się nacięcia krocza, w przypadku porodu kleszczowego, sztucznego przebicia pęcherza płodowego, stymulacji czynności skurczowej czy zabiegów diagnostycznych podczas porodu. Cięcie cesarskie zmniejsza ryzyko zakażenia o 25%, jednak z drugiej strony stwarza ono zagrożenie powikłaniami, gdyż kobieta ma osłabiony układ odpornościowy.

Po porodzie

Przeciwciała anty-HIV od zakażonej matki w czasie ciąży przechodzą biernie przez łożysko i utrzymują się w surowicy dziecka przez 18 miesięcy (nawet jeżeli nie jest ono zakażone wirusem HIV). Jeżeli zaraz po urodzeniu testy wykażą, że dziecko ma przeciwciała anty-HIV, oznacza to, że jest ono narażone na zakażenie. Wówczas podaje się noworodkowi leki antywirusowe, co daje duże szanse, na jego zdrowie. Istnieje także duże niebezpieczeństwo przekazania dziecku wirusa poprzez karmienie piersią.

Jeżeli więc w czasie ciąży chora kobieta odda się w ręce specjalistów, a dodatkowo zrezygnuje z karmienia noworodka piersią ma niemal stuprocentowe szanse na posiadanie zdrowego dziecka!