Raczkowanie
Edytuj artykułRaczkowanie to ważny etap w rozwoju dziecka. Większość dzieci osiąga pozycję czworaczą pod koniec 8. miesiąca życia.
Raczkowanie jest punktem wyjścia do zdobywania nowych umiejętności, a zwłaszcza samodzielnego siadania z wyprostowanymi pleckami i nóżkami. To daje z kolei swobodę w manipulowaniu rękami.
Rozwój ruchowy zależy nie tylko od temperamentu dziecka, jego psychiki i ogólnej budowy ciała, ale także w dużej mierze od warunków, jakie stwarzają mu rodzice. Częste noszenie maluszka na rękach, podawanie mu wszystkiego, czego zażąda, a także pozostawianie go na długi czas w kojcu lub łóżeczku mogą opóźniać raczkowanie, nie zapewniają bowiem ani warunków do ćwiczeń, ani powodu do podjęcia wysiłku. Dlatego warto jak najczęściej kłaść brzdąca na dywanie (by jego jeszcze niezbyt sprawne nóżki nie rozjeżdżały się na boki), ubierać go w wygodne i niekrępujące ruchów ciuszki (najlepiej ze wzmocnieniami na kolankach) i pozwalać mu beztrosko się bawić.
Aby zachęcić malca do raczkowania, warto umieszczać w pewnej odległości od niego atrakcyjne przedmioty lub przywoływać go, pokazując mu jego ulubione zabawki. Niewskazane jest natomiast wsadzanie malucha do chodzika, prowokowanie go do wstawania i prowadzenie za rączkę – taki przedwczesny pośpiech nie tylko zniechęca do raczkowania, ale również może być szkodliwy dla kręgosłupa i rozwijającego się mózgu dziecka.
Gdy maluch opanuję tę trudną sztukę, jaką jest raczkowanie, na pewno zechce zaglądać do każdego zakamarka, wszystkiego dotknąć i jak najszybciej docierać do upatrzonych miejsc, nawet jeśli będziemy się starali odwrócić jego uwagę. A ponieważ maluch nie zdaje sobie sprawy z czyhających na niego zagrożeń, dlatego naszym obowiązkiem jest nie tylko zapewnienie mu właściwej opieki oraz przestrzeganie podstawowych zasad bezpieczeństwa, ale również – w miarę możliwości – przystosowanie domu do potrzeb jego najmłodszego mieszkańca.
Komentarz eksperta
Informacje o artykule:
Autor:
-
- Data utworzenia: 2009-10-28 g 14:31
- Liczba wyświetleń: 791
-
Edytuj artykuł
Zobacz historię -
- Wyróżniona edycja Ostatnia edycja
- fresha 2011.02.27 g 10:21
- elzbieta_p 2010.09.25 g 22:35
- Iwona Pediatra 2009.10.28 g 14:34
- Iwona Pediatra 2009.10.28 g 14:34
- Iwona Pediatra 2009.10.28 g 14:32
© Mamopedia.pl 2010
dr n. med. Iwona Jańczewska
specjalista pediatra, specjalista neonatolog; pracuje w Klinice Neonatologii AM w Gdańsku, a także prowadzi wykłady i zajęcia praktyczne ze studentami. Zajmuje się m.in. leczeniem noworodków...
Dlaczego raczkowanie jest ważne? Co robić, gdy dziecko nie chce raczkować?
Raczkowanie to ważny etap w rozwoju dziecka. Większość dzieci osiąga pozycję czworaczą pod koniec 8. miesiąca życia. Na początku grzbiet naszego malucha załamuje się, stopniowo jednak coraz lepiej się prostuje, co jest związane ze wzmacnianiem siły mięśni brzuszka i pleców. Raczkowanie jest uważane za punkt wyjścia do zdobywania nowych umiejętności dzięki uzyskaniu stabilności grzbietu i mięśni brzucha przez co stanowi wstęp do samodzielnego siadania z wyprostowanymi pleckami i nóżkami, co daje swobodę w manipulowaniu rękami. Ponadto stanowi podstawę do doskonalenia koordynacji ruchowej zarówno w wieku niemowlęcym, jak i późniejszym, zwłaszcza gdy dziecko rozpoczyna naukę w szkole.
Gdy sięgniemy wstecz do historii rozwoju w grupie dzieci z dysleksją i dysgrafią, okazuje się, że część z nich nie raczkowała. Jeśli dziecko nie przechodzi etapu raczkowania, w przyszłości mogą u niego wystąpić wady postawy, płaskostopie, jak również różnorodne trudności w zdobywaniu nowych umiejętności wymagających dobrej koordynacji ruchowej, jak: pływanie, jazda na nartach, gra w tenisa.
Dlatego warto zwrócić uwagę na ten ważny etap rozwoju naszych maluchów. Nie należy jednak „przyśpieszać” rozwoju przez np. wstawianie dziecka do chodzika czy prowadzanie za rączkę. Taki pośpiech jest niewskazany nie tylko z uwagi na nieprzygotowane na pionową pozycję mięśnie, stawy i więzadła, ale przede wszystkim zniechęca do raczkowania.
Nie trzeba też uczyć malca raczkowania, sam zacznie to robić, gdy nadejdzie odpowiednia pora. Można go jednak do tego zachęcić: zadbać o to, by dziecko miało odpowiednią przestrzeń do zabawy na podłodze, najlepiej na szorstkim podłożu (dywanie). Porozrzucać wokół zabawki, poduszki, aby mogło się nimi zainteresować, co skłoni je być może do sięgania po nie. Jeśli dziecko mimo to nie chce raczkować lub stosuje swoje własne sposoby poruszania się, warto skonsultować się z fizjoterapeutą, gdyż czasem jedno ćwiczenie prowadzone przez krótki okres czasu może pomóc dziecku osiągnąć prawidłowe wzorce i koordynację ruchu.