Pediatrzy zalecają zrezygnowanie z podawania napojów przez smoczek ok. 10., najpóźniej 12. miesiąca życia dziecka. Od ssania butelki szybciej odzwyczajają się te maluchy, które w niemowlęctwie nauczyły się pić mleko z kubeczka. Kubeczkowe próby można rozpocząć, gdy maluch pewnie siedzi. Na pewno poradzi już wtedy sobie z tym wyzwaniem.

Jak nauczyć picia z niekapka

Najpierw daj do rączki tzw. kubek treningowy (z miękkim ustnikiem oraz wygodnymi uchwytami), a gdy maluch opanuje sztukę samodzielnego picia, sprezentuj mu kubek niekapek. Jeśli jednak na razie smykowi odpowiada tylko ssanie ze smoczka, bądź cierpliwa i niczego nie rób na siłę. Po prostu odczekaj i ponów naukę picia z kubka za tydzień lub dwa.

Picia z kubka niekapka, tak jak każdej nowej umiejętności, trzeba codziennie spokojnie uczyć. Jedne dzieci uczą się szybciej, inne wolniej.

Butelka ze smoczkiem kojarzy się dziecku ze ssaniem, mlekiem, ciepłem, mamą. Dlatego gdy odzwyczajamy malucha od butelki, warto, byśmy w inny sposób zapewnili mu poczucie bliskości i bezpieczeństwa.

Zdaniem wielu pediatrów, najlepszy wiek na ostateczne rozstanie z butelką to 12.-13. miesiąc życia. Roczne dziecko jest bardziej ugodowe niż zbuntowany dwulatek. Lubi zadowalać rodziców i współpracować z nimi, lepiej znosi zmiany i nowości niż starsze dziecko, ma krótszą pamięć, a butelkowy nałóg nie jest jeszcze tak silnie utrwalony. Maluch w tym wieku zachwycony nowo nabytą umiejętnością chodzenia bywa bardziej zainteresowany światem niż sposobem karmienia i łatwiej odwrócić jego uwagę. Można mu już co nieco wytłumaczyć, a przedstawienie zamiany butelki na kubeczek jako rodzaju awansu dodatkowo go zachęci.

Trochę cierpliwości, sprytu, dobrych pomysłów i dużo poczucia humoru powinno pomóc w nauce picia z kubeczka niekapka.
 

Dobry moment

Dziecko tak jak w przypadku każdej nowej umiejętności będzie potrzebowało dużo wsparcia i ciepła, twojej cierpliwości, czasu i uwagi. Przemyśl strategię, przygotuj różne atrakcje, wciągnij w akcję męża i starsze rodzeństwo.

Nauka picia z kubeczka wiąże się z odstawieniem butelki.

Rozstawaniu się z butelką nie powinny towarzyszyć inne zmiany, np. przeprowadzka, pojawienie się młodszej siostry czy brata. Dobrym momentem są wakacje (byle niezbyt upalne) - wszyscy mają wtedy więcej czasu, są zrelaksowani, a atrakcyjność butelki blednie w konkurencji z morską plażą czy prawdziwą żywą krową.
 

Dzióbki, rurki, bidony

Jeśli maluch nie ma jeszcze swojego kubeczka, wybierzcie się razem po zakupy. Wyprawę po kubek przedstaw dziecku jako wielką atrakcję ("jesteś już duży i będziesz miał swój własny kubeczek"). Jeżeli możesz, kup kilka modeli: z dzióbkiem, z rurką, zwykły, z jednym uchwytem i z dwoma. Przyda się paczka kolorowych kręconych słomek i bidon z rurką na spacery. Jeśli dziecko jest bardzo uzależnione od butelki, na początek pomocna będzie butelka z dzióbkiem takim jak w kubeczku. Maluchowi pozostaw wybór wzoru, a raczej poczucie, że sam wybiera - przedstaw mu dwie-trzy możliwości.

W domu zacznij oswajać malucha z kubkiem - dajcie pić misiom, pobawcie się kubkiem w kąpieli. Wlewając do niego ulubiony napój, pokaż dziecku, jak się pije z tego nowego urządzenia. Uwaga, nie dawaj soku w kubku, a mleka w butelce, bo maluch łatwo przyzwyczai się do takiego podziału.

Powolutku

• Kiedy maluch umie już pić z kubka, podawaj mu do każdego stałego posiłku picie w kubeczku
• Nalewaj do kubeczka szczególnie atrakcyjne napoje

Wybór kubka

Na początek wybierz kubek niekapek, z wygodnymi uchwytami do trzymania i miękkim dzióbkiem. Dobrze, by miał podziałkę – łatwiej będzie ci określić, ile mleka wypija twój maluszek.

Przy wyborze kubka niekapka zwracajmy przede wszystkim uwagę na końcówkę, przez którą dziecko będzie piło. Musi ona być dosyć miękka i wyprofilowana w ten sposób, aby wargi układały się prawidłowo, gdyż ma to wpływ na zgryz dziecka. Najlepiej, gdy końcówka jest ze wszystkich stron wypukła, bez żadnych zagłębień. Zwróćmy uwagę na obecność odpowietrzacza. Bez niego będzie łykało dużo powietrza podczas picia, a to może doprowadzić do bólów brzuszka. Kubek powinien być wygodny w trzymaniu małą, dziecięcą rączką, a uchwyty pozbawione ostrych krawędzi. Dobrze sprawdzają się kubki „wstające”, czyli takie, które dzięki wyprofilowanemu denku zawsze same powracają do pozycji pionowej. Dziecko nie wyleje zawartości. Lepiej, gdy górna pokrywka jest zakręcana, a nie nakładana. Unikamy ryzyka odpadnięcia nakrywki i zalania się dziecka. Kubek powinien mieć budowę ułatwiającą rozkręcenie i dokładne umycie wszystkich części. Dodatkowo weźmy pod uwagę, czy kubek podoba się naszemu dziecku. Chętniej będzie wtedy z niego piło, co ma duże znaczenie np. przy dłuższych podróżach.

Kupując kubek, zwróć uwagę na solidność wykonania, atesty i funkcjonalność. Dobry kubek jest zrobiony z nietłukącego się plastiku i ma ściśle dopasowaną pokrywkę, która nie wypada po odwróceniu kubka dnem do góry. Dzióbek powinien być gładki, nie za duży, twardy, żeby nie dał się odgryźć. Lepsze są kubki z obciążonym dnem - nie przewracają się zbyt łatwo.

Linki do źródeł

http://babyonline.pl/niemowle_rozwoj_artykul,5415.html

http://babyonline.pl/niemowle_karmienie_butelka_artykul,4886.html

http://www.edziecko.pl/pierwszy_rok/1,79402,3850843.html

http://www.edziecko.pl/pierwszy_rok/1,79403,2569714.html

http://www.rodziceradza.pl/Jaki_kubek_niekapek_jest_najlepszy,q,23276.html

http://www.netmama.pl/opinie/62727-0/Niekapek.html