Odwodnienie
Edytuj artykułJest jednym z najgroźniejszych następstw biegunki czy wymiotów, a zarazem najczęstszą przyczyną leczenia szpitalnego najmłodszych dzieci (spowodowaną zbyt małą ilością płynów w organizmie). Wraz z płynnym stolcem malec traci duże ilości wody i soli mineralnych. Krew ulega zagęszczeniu, spada ciśnienie i może dojść do niedokrwienia m.in. nerek lub wątroby. Im mniejsze dziecko, tym szybciej narastają zaburzenia i tym są groźniejsze.
Jak rozpoznać odwodnienie?
- Maluch coraz mniej siusia
- Płacze bez łez
- Jego usta są suche i spierzchnięte
- Skóra jest sucha i mało elastyczna
- Z godziny na godzinę szkrab robił się coraz bardziej apatyczny
Metoda na szybkie sprawdzenie, czy maluch jest odwodniony:
Kciukiem oraz palcem wskazującym chwyć fałdkę skóry na brzuszku. Gdy ją puścisz, powinna się szybko rozprostować. Jeśli nie, malec ma początki odwodnienia i trzeba niezwłocznie pójść z nim do lekarza. U niemowlęcia alarmującym sygnałem, który świadczy o groźnym odwodnieniu, jest też zapadnięte ciemiączko. Pamiętaj, jeśli biegunce towarzyszą także wymioty, odwodnienie narasta w o wiele szybszym tempie.
Co robić w podczas odwodnienia:
Podstawowym zadaniem podczas biegunki jest utrzymywanie właściwego poziomu płynów w organizmie malucha. Chore dziecko powinno mieć stale podawane płyny, a najlepiej:
- doustne płyny nawadniające - dostępne w aptekach, np. Orsalit, Gastrolit, Floridral.
Jeżeli jeszcze karmisz malca piersią, jak najczęściej go do niej przystawiaj.
Poza tym dziecku można podawać:
- kleik marchwiowo-ryżowy
- przegotowaną wodę
- słabą herbatkę rumiankową
- kompot z jabłek.
Jeżeli malec wymiotuje, wszystkie płyny podawaj lekko schłodzone (ciepłe mogą nasilać wymioty) i małymi porcjami
Powiązane artykuły:
- http://www.mamopedia.pl/4-6-mies/zdrowie/biegunka
- http://www.mamopedia.pl/4-6-mies/zdrowie/wymioty-u-dziecka
- http://www.mamopedia.pl/4-6-mies/zdrowie/goraczka
Komentarz eksperta
Komentarze
Zaloguj się aby skomentowaćnajważniejsze przy biegunce u dziecka jest podawanie DPN-ów(płynów nawadniających), później dieta i inne sposoby domowe.Najbardziej bezpiecznym nawadniaczem jest orsalit, floridal z tego co wiem zawiera aspartam( a ten środek może być niebezpieczny dla dzieci). Poza tym w bardziej krytycznych sytuacjach można zadzwonić po karetkę z kropówką która mogą podać w domu.










© Mamopedia.pl 2010












lek. med. Agnieszka Rudzka-Kocjan
specjalista pediatra; brała udział w badaniach klinicznych, a także uczestniczyła w zagranicznych stypendiach. Obecnie pracuje w Centrum Zdrowia Dziecka. Chętnie rozwieje wątpliwości na...
Jak właściwie postępować z dzieckiem, jeśli podejrzewamy, że jest odwodnione?
Odwodnienie jest jednym z częstszych problemów niemowląt. Zazwyczaj jest skutkiem wymiotów i biegunki, które to problemy mogą wystąpić w przebiegu wielu różnych chorób pediatrycznych. Do odwodnienia częściej może dojść w przebiegu wysokiej gorączki lub latem, zwłaszcza gdy dziecko nie otrzymuje wówczas zwiększonych ilości płynów. Im młodsze dziecko, tym szybciej dochodzi do odwodnienia.
Jeżeli rodzic podejrzewa, że u niemowlęcia mogło dojść do odwodnienia, zawsze jak najszybciej powinien zgłosić się z dzieckiem do lekarza. Odwodnienie to nie tylko utrata wody, ale często również ważnych jonów i soli mineralnych. Do oceny stopnia odwodnienia stosuje się wiele różnych metod, najlepszą jest ocena czasu rozprostowywania się fałdu skóry na brzuszku dziecka, badanie takie może właściwie wykonać jedynie lekarz. W ocenie stopnia odwodnienia uwzględnia się ubytek masy ciała dziecka. Gdy wynosi on powyżej 10%, to jest to stan zagrażający życiu.
Objawy odwodnienia zależą od stopnia odwodnienia. Niewielkie odwodnienie zazwyczaj nie daje objawów klinicznych. W odwodnieniu umiarkowanym dziecko może być niespokojne, pije łapczywie, ale gdy płacze, to nie ma łez, śluzowki są suche, obłożone nalotem, ciemię u niemowlęcia jest zapadnięte. Ciężko odwodnione dziecko jest senne, wiotkie, może być tak słabe, że nie potrafi samodzielnie pić, najlepiej wówczas można zaobserować opisany powyżej objaw: ujęta w dwa palce i puszczona skóra brzucha nie powraca natychmiast na swoje miejsce. Dziecko oddaje mniej moczu.
W leczeniu domowym najlepiej stosować pojenie tzw. doustnym płynem nawadniającym (do nabycia w aptece), które do poza wodą zawierają w odpowiednich ilościach elektrolity. Dzieci karmione piersią powinny być przystawiane do piersi jak najczęściej. Objętość doustnego płynu nawadniającego, którą powinno wypić dziecko, wynosi 50-100 ml/kg masy ciała (dokładne informacje są na ulotce każdego preparatu). W wymiotach płyn podajemy chłodny, w małych ilościach (5-15 ml), ale co 3-5 minut.
Nie wszystkie maluchy na początku tolerują smak płynów nawadniających – warto próbować różnych preparatów. Najważniejsze, aby pamiętać, że im młodsze dziecko, tym szybciej może dojść do odwodnienia, i dlatego nie można zwlekać z wizytą u lekarza.