Zaburzenia słuchu

Uszkodzenie słuchu uniemożliwia prawidłowy rozwój mowy i sprawności językowych, zaburza rozwój intelektualny, emocjonalny i społeczny.

Rodzaje

Wady słuchu dzieli się na wrodzone i nabyte. Te drugie, szczególnie powstające w późniejszym wieku, są zwykle wyraźnie zauważalne przez otoczenie i przez samo dziecko.

Wady wrodzone - nie jest to najczęściej całkowita głuchota, a tylko bardziej lub mniej nasilony niedosłuch - potrafią być długo niezauważone, upośledzając prawidłowy rozwój i funkcjonowanie społeczne dziecka. Średni wiek dziecka, w którym wykrywany jest niedosłuch w Polsce to 3 lata! Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu ocenia częstość występowania zaburzeń słuchu u dzieci w wieku od 6 do 18 roku życia na 17,8 %.

Przyczyny 

Do najczęstszych przyczyn zaburzeń słuchu u dzieci należą:

1) Czynniki dziedziczne (30-50% wrodzonych przypadków zaburzeń słuchu):

niedosłuch skojarzony z innymi wadami
występujący rodzinnie
odosobniona mutacja genetyczna
 

2) czynniki działające w okresie ciąży:

przebyte w czasie ciąży ostre infekcje i choroby zakaźne (szczególnie wirusowe)
leki
przewlekłe choroby
matki
zaburzenia hormonalne
zatrucia i narażenie na substancje toksyczne (rtęć, ołów, arsen, związki fosforu, siarki, rozpuszczalniki organiczne itd.)
przewlekły hałas i wibracje
promieniowanie radioaktywne
 

3) Czynniki okołoporodowe:

wcześniactwo
niska masa urodzeniowa
niedotlenienie okołoporodowe i zamartwica
choroby okresu okołoporodowego (zakażenia, nasilona żółtaczka)
 

4) czynniki działające w okresie wczesnodziecięcym: 

częste zapalenia uszu
uraz głowy 
uraz akustyczny
choroby neurologiczne
leki i toksyny uszkadzające słuch
 

Postawa otoczenia wobec dziecka z wadą słuchu

Prawidłowa postawa rodziców do chorego dziecka, współpraca ze specjalistami nadal nie są wystarczającymi czynnikami, aby dziecko w pełni mogło zintegrować się z otoczeniem. Rodzice powinni informować nauczycieli w szkole czy w przedszkolu, aby i Ci pomagali uczniowi z wadą słuchu. Nauczyciel powinien darzyć dziecko pełną akceptacją, w trakcie podawania poleceń powinien być zwrócony do ucznia twarzą, powinien pracować z uczniem indywidualnie jeśli zachodzi taka potrzeba. Dobrze by było, gdyby nauczyciel zwracał uwagę na stosunek innych dzieci to ucznia z wadą słuchu i oceniał czy są one poprawne. Dziecko powinno czuć się w pełni akceptowane przez rodzinę oraz kolegów i koleżanki z przedszkola czy szkoły powinno również akceptować siebie i swoją chorobę. Dla tych z Państwa, których dzieci zostały wyposażone w aparat lub jeśli wkrótce to nastąpi, polecam serdecznie książki: „Oliver dostaje aparaty słuchowe” oraz „Oliver dostaje system FM" grupy Phonak. 
 

Bibliografia:

• E. Jarosz, E. Wysocja "Diagnoza psychopedagogiczna", W - wa 2006.
• T. Gałkowski, G. Jastrzebowska, Logopedia pytania i odpowiedzi.
• A. Lowe, Rozwijanie słuchu u dzieciM. Góralówna Rehabilitacja małych dzieci w wadą słuchu

Powiązane artykuły:

• Tutaj podaj linki do artykułów w Mamopedii, które są powiązane z twoim tekstem

Linki do źródeł:

• http://sonia.low.pl/sonia/rady/zab_sluchu.htm