Zaburzenia orientacji przestrzennej u dzieci

Zjawisko zaburzonej analizy i syntezy wzrokowej nie sprowadza się tylko do globalnego opóźnienia rozwojowego. Są przypadki, gdzie percepcja wzrokowa dziecka nie wykazuje zburzenia całościowego – lecz pod pewnym względem. Taką właściwością percepcji wzrokowej jest jej kierunkowość. Aspekt kierunkowy we wzrokowym ujmowaniu kształtów wiąże się z ogólnym poziomem percepcji wzrokowej dzieci oraz z rozwojem orientacji przestrzennej. Dziecko wykazujące wybiórcze zaburzenia orientacji przestrzennej ujmuje prawidłowo niektóre złożone kształty graficzne o charakterze symetrycznym, ale popełnia błędy w ujmowaniu asymetrycznym. Istnieją różne odmiany orientacji przestrzennej. Jednym dzieciom trudniej jest odtworzyć kształty, których asymetria dotyczy osi pionowej, innym w stosunku do osi poziomej.

Objawy zaburzonej orientacji przestrzennej u dzieci:

• słabe rozumienie określeń słownych dotyczących przestrzeni: nad, pod, w, obok, przed, za.

• rysuje gorzej od rówieśników, rysunki tematycznie są prymitywne, uproszczone, dominuje w nich mała liczba szczegółów, występuje częste zakłócenie proporcji w przestrzeni

• występuje niewłaściwe planowanie wyrazów w stosunku do strony ( dziecko nie potrafi właściwie obliczyć, ile miejsca zajmuje dany wyraz)

• mylenie kierunku zapisów ( występuje tzw. pismo lustrzane)

• mylenie liter w rożnym położeniu

• w późniejszym wieku szkolnym: kłopoty w nauce geografii ( w ocenie stron świata i kierunków pośrednich), w nauce geometrii i trygonometrii ( przyswajanie definicji geometrycznych dokonuje się u dziecka w nauce w sposób werbalny).

Powiązane artykuły

• Tutaj podaj linki do artykułów w Mamopedii, które są powiązane z twoim tekstem