Zwierzak dla alergika

Czy jest możliwe, że dziecko nie zareaguje alergicznie na zwierzę, jeśli obcuje z nim od urodzenia?

Nie ma niestety jednej uznanej metody, która pozwoliłaby na zmniejszenie zachorowań na choroby alergiczne. Problem tkwi w tym, że etiologia chorób alergicznych jest złożona. Nie ma wątpliwości, że skłonność do alergii jest dziedziczna, a rozpoznawalność chorób o podłożu alergicznym obecnie jest znacznie większa niż przed laty. Niemniej funkcjonuje kilka hipotez, które próbują tłumaczyć wzrost częstości występowania alergii. Jedną z takich teorii jest tak zwana „ higieniczna teoria alergii”, głosząca, że jej przyczyną są coraz bardziej sterylne warunki, w których żyjemy.
Układ odpornościowy człowieka kształtował się w toku ewolucji w kontakcie z różnymi substancjami i drobnoustrojami. Zaledwie 100 lat temu nie znano antybiotyków, szczepień ochronnych, nie używano środków czystości. Kiedyś układ odpornościowy musiał walczyć z bakteriami i wirusami, na które obecnie mamy antybiotyki i szczepienia. Musiał umieć radzić sobie z wieloma substancjami pochodzenia zwierzęcego. Wiadomo, że środki chemiczne, zanieczyszczenie powietrza, konserwanty, dym papierosowy zaburzają równowagę biologiczną.
Współcześnie wiadomo, że rzadziej alergie dotyczą dzieci wiejskich czy z rodzin wielodzietnych, gdzie dzieci nie są chowane tak bardzo „pod kloszem”. Dzieci wychowywane w sterylnym otoczeniu przez pierwsze lata życia mają zaburzoną odpowiedź immunologiczną, ponieważ nie są wystawione na naturalne czynniki, które stymulują organizm do prawidłowej odpowiedzi.

Podsumowując, kontakt od wczesnego dzieciństwa z kotem lub psem może mieć dobry wpływ na odporność dziecka i ryzyko wystąpienia alergii, z drugiej jednak strony, nie można jednoznacznie powiedzieć, że faktycznie istotnie zmniejszy on ryzyko jej wystąpienia, gdyż jest wiele czynników, które odpowiadają za wystąpienie alergii. Niestety, gdy okaże się jednak, że dziecko jest już uczulone na psa lub kota, trzeba zwierzaka oddać.