Nauka języka obcego w przedszkolu

Czy warto uczyć dziecko języka obcego? Na to pytanie zazwyczaj odpowiedź jest twierdząca. Ale jeśli ktoś zacznie się zastanawiać, kiedy rozpocząć naukę, pojawiają się bardzo różne zdania. Niektóre osoby przestrzegają przed wczesną nauką języka, inne do tego gorąco zachęcają. 

Coraz częściej już dzieci w wieku przedszkolnym rozpoczynają naukę języka obcego.

Według psychologów mózg człowieka osiąga płynny rozwój przed ukończeniem przez dziecko siódmego roku życia. W pierwszych sześciu latach dziecko przyswaja ogromne ilości faktów oraz informacji, które są później przechowywane w jego pamięci. Dostarczając dziecku odpowiednich informacji można wpływać na rozwój jego mózgu. Dziecko potrafi opanować jeden lub więcej języków obcych przed ukończeniem 3. roku życia pomimo, że proces przyswajania języka jest niezwykle złożony. 

„Dzieci, które zaczynają w bardzo wczesnym wieku uczyć się języka obcego, potrafią lepiej zrozumieć własny język ojczysty, jako, że stają się świadome istnienia języka jako takiego. Ich kulturalny światopogląd jest szerszy niż u dzieci jednojęzycznych, którym często wydaje się, że w świecie liczy się jedynie ich, język, kultura i zwyczaje. Wprowadzenie języka obcego do świata dziecka pomaga rozwinąć tolerancje dla ludzi z innych kręgów kulturowych, co w dalszej perspektywie przyczynia się do międzynarodowego porozumienia.” Renzo Titone

Lekcje dla przedszkolaków nie mogą przypominać tych dla dorosłych. Metodę przekazywania podstaw obcego języka dzieciom można określić jednym słowem: zabawa.

Dzieci charakteryzuje także stała potrzeba zabawy i fizycznej aktywności. Wynika stąd, że w nauce musi dominować zabawa językowa. Nauka musi być oparta na aktywności, ruchu, gimnastyce, elementach reagowania całym ciałem. Stosowanie gier i zabaw w nauczaniu języka obcego ma na celu łączenie produkcji językowej z czynnościami motorycznymi. Aktywność językowa musi być wielostronna i współwystępować z takimi działaniami jak rysowanie, kolorowanie, wycinanie, klejenie, zabawy ruchowe. W pracy z dziećmi wykorzystuje się różne formy ekspresji: teatralną, plastyczną, muzyczną.