Moczenie się nocne u dzieci.

Moczenie nocne u dzieci to wstydliwy, ale dość powszechny problem. Jak rozwiązać go samodzielnie, a kiedy lepiej udać się do lekarza?

Gdy dziecko  przestaje być niemowlęciem, rodzice z utęsknieniem czekają na dzień, kiedy maluch porzuci pieluchę. Rozwój dziecka, dojrzewanie układów wewnętrznych powodują że z czasem dziecko zaczyna kontrolować swój pęcherz. Między 1 a 2 rokiem życia uświadamia sobie potrzebę oddania moczu - odczytuje sygnały płynące ze ściany pęcherza i ocenia stopień jego wypełnienia.

W tym czasie w naturalny sposób reguluje się także dobowy rytm wytwarzania moczu przez nerki. Wydłużają się przerwy między siusianiem , bo zwiększa się objętość pęcherza dziecka. Trzylatek nie siusia już w majtki w dzień, bo umie przez chwilę powstrzymać się od oddania moczu. Czterolatek umie już wysiusiać się na polecenie. Dziewczynki lepiej sobie radzą od chłopców z kontrolą pęcherza zarówno w dzień , jak i w nocy. Nocne wpadki kończą się u panienek w okolicy piątych urodzin, a u chłopców – rok później.

Moczenie nocne może być spowodowane różnymi przyczynami. Może sygnalizować nie tylko wolniejsze dojrzewanie układów (i potrzeba jedynie czasu, by kłopot zniknął), ale bywa też objawem chorób ,które trzeba leczyć.  Trzeba zgłosić się do lekarza z czterolatkiem, który w nocy częściej budzi się mokry niż suchy.

Wizyta lekarska związana z moczeniem nocnym jest też konieczna, gdy dziecko:

- nie tylko siusia w nocy do łóżeczka, ale też popuszcza w dzień (może to świadczyć o wadze lub zakażeniu dróg moczowych);

- ma co jakiś czas podwyższoną temperaturę, częściej siusia niż zwykle i skarży się na pieczenie w trakcie oddawania moczu (może to być zakażenie dróg moczowych);

- zaczął znowu moczyć się w nocy, choć już kontrolował pęcherz (mogą to być zaburzenia emocjonalne).

Po wykluczeniu wad układu moczowego i jego infekcji, pediatra zaleci cierpliwe czekanie do 6 urodzin, aż dziecko „dojrzeje” do kontrolowania pęcherza.

Moczenie nocne dotyczy ogromnej ilości dzieci. Takie dzieci dzieli się na dwie grupy: dzieci, które maja prawidłowa pojemność pęcherza, ale ich nerki „nie przestawiają” się na nocny tryb pracy i produkują tak samo dużo moczu jak w dzień, i dzieciaki, które produkują w nocy mniejszą ilość moczu, ale ich pęcherz też jest przepełniony, bo ma zmniejszoną pojemność.

Oto kilka rad jak pomóc dziecku przyśpieszyć „wyrastanie z problemu”:

1. Błędem jest ograniczenie wieczorem picia. Należy unikać jedynie napojów gazowanych i poić dziecko regularnie w ciągu dnia, by nie „opijało się” przed snem.
2. Gdy pojemność pęcherza jest zbyt mała, można ją zwiększyć dzięki treningowi. Kilka razy w tygodniu należy namawiać malca, by jeszcze chwilę wytrzymał, choć chce mu się siusiu.
3. Powyżej 4 roku życia lepiej nie stosować pieluch. W ten sposób dziecko ma mniejszą motywację, by wstać do toalety.
4. Materac łóżka powinien być zabezpieczony ceratą, by nie pachniało brzydko w pokoju dziecka. Powinno tez mieć wystarczający zapas piżam i pościeli. Trzeba zrobić wszystko, by dziecko nie wstydziło się tego, że siusia w nocy.

Jeśli dziecko ma ponad 6 lat i moczy się w nocy to trzeba leczyć je farmakologicznie. Lek podawany wieczorem zagęszcza mocz i pozwala nie wypełnić nadmiernie pęcherza. Kuracja trwa 3-4 miesiące.

Zdarza się, że zaczyna moczyć się dziecko, które dawno już przesypiało suche noce (tzw. moczenie wtórne). Jeśli ma 8 lub więcej lat i w jego życiu wydarzyło się coś dramatycznego (rozwód rodziców,wypadek, śmierć bliskiego), może to oznaczać moczenie z przyczyn emocjonalnych. Konieczna jest wizyta u psychiatry lub psychologa.