Jąkanie
Edytuj artykułJąkanie, czyli zaburzenie płynności mowy, jest dosyć częste, dotyczy około 4% dzieci, częściej chłopców.
Skąd się bierze
Hipotez powstawania jąkania jest wiele: opisywane są w zaburzeniach metabolicznych, nieprawidłowościach funkcjonowania mózgu, uszkodzeniach mózgu, ogólnej niesprawności motorycznej i mięśniowej, a także w urazach psychicznych, problemach rodzinnych czy nawet przestrachu.
Gdy dziecko się jąka
- lepiej, aby dziecko nie zdawało sobie sprawy z problemu, dlatego nie należy zwracać dziecku uwagi, gdy się jąka
- należy dostarczać dziecku prawidłowych wzorców wymowy – dobrze powtarzać za dzieckiem zdanie, ale poprawnie.
- w momencie nasilenia jąkania warto starać się odwracać uwagę dziecka,
- trzeba stworzyć atmosferę spokoju i unikać stresu,
- tryb życia malucha powinien być uregulowany.
- bardzo ważna jest pozytywna motywacja i wzmacnianie poczucia własnej wartości.
Powiązane artykuły:
- Tutaj podaj linki do artykułów w Mamopedii, które są powiązane z twoim tekstem
Komentarz eksperta
Informacje o artykule:
Autor:
-
- Data utworzenia: 2009-08-14 g 12:25
- Liczba wyświetleń: 545
-
Edytuj artykuł
Zobacz historię -
- Wyróżniona edycja Ostatnia edycja
- monika 2009.09.06 g 00:28
- Agnieszka Pediatra 2009.09.06 g 00:28
- monika 2009.08.14 g 12:25
© Mamopedia.pl 2010
lek. med. Agnieszka Rudzka-Kocjan
specjalista pediatra; brała udział w badaniach klinicznych, a także uczestniczyła w zagranicznych stypendiach. Obecnie pracuje w Centrum Zdrowia Dziecka. Chętnie rozwieje wątpliwości na...
Co robić, gdy dziecko się jąka? Kiedy jąkanie się u małego dziecka świadczy o problemie?
Jąkanie u dzieci zaczyna się zazwyczaj koło 3.-5. roku życia. W tym wieku maluch zna już wiele słów i dużo chce powiedzieć, ale jeszcze nie potrafi, gdyż ma dosyć niską sprawność aparatu mowy. Jąkanie jako pewną patologię łatwo pomylić z rozwojową niepłynnością mówienia. Dla jąkania bardzo typowe są m.in. lęk przed mówieniem, zaburzenia oddechu i artykulacji w czasie mówienia. Właściwą diagnozę może postawić jedynie logopeda. Płynność mówienia możliwa jest dzięki właściwej koordynacji ruchów narządów oddechowych, fonacyjnych i artykulacyjnych, umożliwiających swobodne przechodzenie od jednej głoski do drugiej. Niepłynność fizjologiczna jest związana z występowaniem skurczów mięśni w czasie mówienia, co może przypominać jąkanie.
U dominującej większości dzieci jąkanie jest łagodnym problemem i ustępuje wraz z wiekiem, bez leczenia. U części dzieci problem wraz z wiekiem może narastać. Bardzo ważne jest, aby zachowanie najbliższych osób nie przyczyniało się do nasilenia problemu. Małemu dziecku dobrze nie zwracać uwagi, gdyż to może wywołać niepotrzebny lęk, a w związku z tym niechęć do mówienia. Jąkanie zazwyczaj nie jest zjawiskiem stałym. Jego nasilenie zależy od wielu czynników: pory dnia, kondycji psychofizycznej, zaangażowania emocjonalnego.