Alergia wziewna
Edytuj artykułTen rodzaj alergii wywołany jest przez substancje, które dostają się do organizmu drogami oddechowymi wraz z wdychanym powietrzem. Do alergenów wziewnych należą: pyłki roślin, roztocza kurzu domowego, zarodniki pleśni, sierść i naskórek zwierząt domowych (kot, pies) i gospodarskich (koń), mocz gryzoni (zarówno hodowanych w domu, jak i mieszkających w piwnicach). U osób uczulonych mogą wywoływać wszystkie rodzaje alergii: atopowe zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa (katar sienny, pyłkowica) czy astmę oskrzelową.
Powiązane tematy
Komentarz eksperta
Informacje o artykule:
Autor:
-
- Data utworzenia: 2009-03-04 g 17:58
- Liczba wyświetleń: 2771
-
Edytuj artykuł
Zobacz historię -
- Wyróżniona edycja Ostatnia edycja
- elzbieta_p 2010.09.12 g 20:19
- emma 2009.07.22 g 11:39
- eof 2009.07.22 g 10:19
- eof 2009.07.22 g 10:16
- monika 2009.07.16 g 16:24










© Mamopedia.pl 2010












dr n. med. Iwona Jańczewska
specjalista pediatra, specjalista neonatolog; pracuje w Klinice Neonatologii AM w Gdańsku, a także prowadzi wykłady i zajęcia praktyczne ze studentami. Zajmuje się m.in. leczeniem noworodków...
W jakim wieku może się pojawić u dziecka alergia wziewna, jak sobie z nią radzić?
Objawy mogą wystąpić już w wieku niemowlęcym – duszność, kaszel, świszczący oddech, chociaż częściej pojawiają się w wieku przedszkolnym (astma oskrzelowa) czy szkolnym (katar sienny: kichanie, wodnisty katar, niedrożność nosa, silny świąd oczu, łzawienie).
Postępowanie lecznicze polega na maksymalnym ograniczaniu kontaktu z alergenem, stosowaniu leków oraz odczulaniu. Jeżeli dziecko jest uczulone na pyłki roślin, warto zapoznać się z kalendarzem pylenia roślin, aby dowiedzieć się, kiedy jest największe stężenie pyłków w powietrzu. Należy unikać długich spacerów i przebywania wśród lasów i pól, zwłaszcza w okresie pylenia roślin i podczas suszy. Lepiej wychodzić na spacery w godzinach wczesnopopołudniowych lub po silnym deszczu (opady deszczu zmniejszają stężenie pyłków w powietrzu), a po powrocie do domu dokładnie umyć dziecko. W domu zalecane jest zamykanie na noc okna w sypialni dziecka, spanie na materacu z gąbki.
Aby zmniejszyć narażenie na roztocza kurzu domowego, zaleca się usunięcie z domu zbiorników kurzu: ciężkich zasłon, dywanów, wykładzin umocowanych na stałe do podłogi. Ważne jest częste pranie pościeli w gorącej wodzie, wystawianie jej latem na słońce, a zimą na mróz, utrzymywanie mieszkania w czystości – odkurzanie tapicerowanych mebli minimum raz w tygodniu (gdy dziecka nie ma w domu), zmywanie podłóg na mokro. Nie należy sprzątać, odkurzać ani niczego trzepać w obecności dziecka.
Eliminowanie obecności pleśni polega na unikaniu kontaktu ze skoszoną trawą, opadłymi liśćmi, niepodawaniu dziecku dżemów, suszonych owoców ze śladami pleśni. W wakacje niewskazane jest przebywanie w domkach letniskowych, namiotach, spanie w śpiworach. Należy wystrzegać się przebywania w piwnicach, na strychach. Zalecane jest częste wietrzenie mieszkania i używanie środków wybielających do sprzątania kuchni i łazienki, ograniczenie liczby kwiatów doniczkowych i nienawilżanie mieszkania.
Najbardziej rozpowszechnionym, a jednocześnie jednym z najsilniejszych, jest alergen koci. Jest on długo zatrzymywany w miejscach, gdzie przebywał kot – w dywanach, materacach, tapicerkach. Należy starać się znaleźć zwierzęciu nowy dom. Jeżeli jest to niemożliwe, dobrze jest przyzwyczaić je do cotygodniowej kąpieli oraz absolutnie nie zezwalać na to, by spało z dzieckiem w łóżku ani nawet w sypialni.
Pojawienie się objawów alergii u dziecka zawsze wymaga porady lekarza, który wykona odpowiednie testy oraz zaleci leczenie i postępowanie profilaktyczne. Leki należy podawać zawsze po konsultacji z lekarzem. Zazwyczaj zalecane jest długotrwałe stosowanie terapii. Czasami konieczne jest odczulanie, które polega na regularnym wprowadzaniu do organizmu (podskórnie lub doustnie) alergenu, na który pacjent jest uczulony.