Chodzik
Edytuj artykułUrządzenie pozwalające dziecku przemieszczanie się w pozycji pionowej, a jednocześnie zabezpieczające dziecko przed upadkiem.
Dzieci lubią zwykle przebywać w chodziku, a rodzice, którzy wkładają malca do chodzika, mają poczucie, że jest bezpieczne i nie grozi mu upadek. Wadą tego urządzenia jest to, że hamuje spontaniczną ruchowość dziecka i wbrew pozorom utrudnia utrzymanie równowagi, gdy dziecko próbuje chodzić samodzielnie.
Kilkanaście lat temu bardzo popularny. Obecnie nie jest zalecany przez lekarzy.
Mitem jest to, że jak sądza babcie, chodziki sa bezpieczne i pomagają w nauce chodzenia
Prawdą natomiast to, że chodziki nie są bezpieczne i moga utrudniać prawidłowe zdobywanie wielu umiejętności. Chodzikom mówimy definitywnie NIE!!!
Zbyt długie przebywanie w chodziku może wypracować u dziecka nienaturalne nawyki ruchu i postawy, oceny odległości i percepcji przestrzeni.
Nie wiemy też jak duży wpływ na nasz rozwój mogły miec chodziki. Możliwe jest też, że dlatego właśnie tak często dokuczaja nam bóle kręgosłupa i stawy.
Powiązane artykuły: http://www.mamopedia .pl/12-23-mies/wychowanie/chodzenie http:/ /www.mamopedia.pl/12-23-mies/zdrowie/pomoc-przy-nauce-chodze nia
© Mamopedia.pl 2010
dr n. med. Iwona Jańczewska
specjalista pediatra, specjalista neonatolog; pracuje w Klinice Neonatologii AM w Gdańsku, a także prowadzi wykłady i zajęcia praktyczne ze studentami. Zajmuje się m.in. leczeniem noworodków...
Dlaczego chodzik jest niewskazany przy nauce chodzenia?
Prawidłowo pierwsze kroki pojawiają się około 12. miesiąca życia, a wszystkie zdrowe dzieci zaczynają chodzić mniej więcej do 16.-18. miesiąca życia. Dziecko zdobywa umiejętność chodzenia wraz z dojrzewaniem prawidłowych wzorców ruchowych, kształtujących się podczas siadania, raczkowania, stawania przy sprzętach.
Chodziki nie pomagają w nauce chodzenia. Wręcz przeciwnie, wykształcają wadliwe wzorce postawy i ruchu.
W chodziku maluch nieprawidłowo obciąża cały układ kostny i mięśniowy, stopy, miednicę i nóżki. Warunkiem prawidłowego chodu jest automatyczne sterowanie ciałem. Zdrowe dziecko wstaje, kiedy są do tego gotowe jego nóżki i kręgosłup, podczas samodzielnego wstawania i chodzenia inaczej utrzymuje i przenosi ciężar ciała.
W chodziku dziecko uczy się odpychać od podłoża paluszkami i wewnętrzną stroną stopy. Zmienia to sposób jej obciążania i zakłóca rozwój łuku poprzecznego oraz podłużnego stopy, co w przyszłości może skutkować chodzeniem na palcach oraz rozwojem płaskostopia. Chodzenie w chodziku zaburzarozwój zmysłu równowagi oraz proces poznawania możliwości własnego ciała i orientację w przestrzeni. Poruszając się samodzielnie, dziecko uczy się oceniać zagrożenie i unikać go, kształtuje realną ocenę odległości i własnego bezpieczeństwa, doskonali sprawność. Jak bardzo poruszanie się w chodziku wpłynie na rozwój dziecka, zależy od jego sprawności oraz od czasu korzystania z chodzika.