Łóżko dla dziecka

Nawet 1,5-roczny maluch może ze spokojem spać w drewnianym łóżeczku, maksymalnie obniżonym, zwłaszcza jeśli można w nim wyciągnąć szczebelki, co umożliwia samodzielne wychodzenie i wchodzenie. Gdy maluch zaczyna się usamodzielniać, śmiało drepcząc w dowolnym kierunku, często pojawia się jednak myśl, by kupić dziecku „normalne” łóżko.

Jakie łóżko wybrać?

- składany narożnik (ma ten plus, że po złożeniu nie zajmuje dużo miejsca, jest zwykle dostępny w różnych kolorach, można więc łatwo dopasować kolor do pokoiku, jest wystarczająco długi - starczy zatem na kilka lat);
- pojedyncze łóżko z materacem (jego największym plusem jest materac, dobrze dobrany, wysokiej jakości, na pewno zapewni wygodny sen, ale wiąże się z dużo większym wydatkiem, no i zajmuje dużo przestrzeni);
-  rozkładana sofa (najlepiej, by po rozłożeniu miejsce do leżenia nie miało szwów i załamań; jeśli jest dwuosobowa, wygodnie zmieści się na niej również mama, przytulająca maluszka w nocy czy przed zaśnięciem, no i można ją złożyć w dzień, by było więcej miejsca w pokoju, a gdy przyjdą goście, jest gdzie usiąść);
-  łóżeczko-tapczanik – to łóżeczko z możliwością zdemontowania boków ze szczebelkami; powstaje w tedy normalne łóżko, które może posłużyć do mniej więcej 6. roku życia;

- jednoosobowe łóżko, które można wydłużać w miarę, jak dziecko rośnie.

- niskie łóżko piętrowe ze zjeżdżalnią i zaaranżowanym miejscem do zabawy pod łóżkiem (fantastyczne, bajkowe rozwiązanie, raczej dopiero dla 3-latków mających dość sporo miejsca w pokoju).

 Inne pomysły i rady:

- łóżeczko ze zdemontowanym bokiem, które przysuwa się do łóżka rodziców – umożliwia dziecku swobodne wyjście i wejście, a rodzicom wygodny dostęp do dziecka bez konieczności spania z dzieckiem w jednym łóżku;

- aby mieć pewność, że dziecko nie spadnie z łóżka, można wybrać model, który ma specjalne zabezpieczenia;

- warto zadbać o to, by materac był wygodny i solidny. Jeśli nie jest najwyższej jakości, warto go zmieniać co jakiś czas na nowy. Mamy polecają: piankowy, gryczano-kokosowy,

 Kiedy przeprowadzka do własnego pokoju?

Nie ma jakiegoś określonego wieku, w którym dziecko powinno się przenieść do jego pokoju (jeśli są takie warunki). Problem tkwi bardziej w podejściu rodzica – często to mamy nie są gotowe na takie rozstanie z dzieckiem.

Najważniejsze to zastanowić się, co przyniesie przeniesienie dziecka do jego pokoju i co to da dziecku. Dla rodziców oznacza to większą intymność i wygodę. Dla dziecka również ważny jest ten tylko jego kącik.

Najlepiej oswajać dziecko stopniowo. Na początku, gdy maluch wymaga częstego przystawiania do piersi, wygodnie jest  spać z dzieckiem. Maluch ma mamę pod bokiem, a mama nie musi wstawać w nocy do karmienia;

Do łóżeczka najlepiej przenieść malucha, gdy robi się niewygodnie – gdy maluch się budzi, gdy  mama się wierci albo mama nie może spać, bo budzi ją każde westchnienie synka czy córki;
Kolejny krok to przeprowadzka do własnego pokoju – dzięki niej rodzice mogą się lepiej wyspać i wypocząć, a dziecko oprócz tego, że również ma spokój, zyskuje własny kąt, łóżko- przestrzeń, którą już wkrótce będzie traktował jak własną, tylko jego.

Im dziecko jest starsze, tym trudniej mu się odzwyczaić od spania z rodzicami. Po przeniesieniu dziecka do własnego pokoju normą stają się  nocne wędrówki do łóżka rodziców (na szczęście to minie) :) W momencie, kiedy dziecko wie, że jest odrębnym istnieniem, i wie, że mama to mama, a ono to ono, potrzeba mu trochę więcej samodzielności. Spanie we własnym łóżku to taki krok ku niej.

Wszelkie zmiany następujące w życiu dziecka - osobne spanie, osobny pokój, żłobek, przedszkole, szkoła itp. są często trudniejsze dla rodziców. Przeprowadzka do własnego pokoju, połączona ze wspólnym jego urządzaniem czy też kupnem nowego łóżka, jest często dla dziecka powodem do dumy.

Gdy dziecko się wierci i wspina… niektóre mamy od razu rezygnują z łóżeczka ze szczebelkami, aby uniknąć wspinaczek i skoków z łóżeczka.

Szybką zamianę łóżeczka na łóżko powstrzymuje z kolei obawa, że maluch może z łóżka spaść. 

Podsumowując,

jakie powinno być łóżko dla dziecka, jedna z mam napisała:

(…) takie, które ma odpowiednio twardy materac, nie jest za wysokie, ale i nie leży na podłodze, jest ładne, funkcjonalne i z bezpiecznych materiałów.
Myślę, że idąc kupić małej łóżko, zabrałabym ją z sobą, żeby miała bezpośredni wpływ na to, w czym śpi i na czym śpi. Pewnie poczułaby się wyjątkowo, dorośle i na pewno nie miałaby wymówki, żeby tęsknić za łóżeczkiem czy też lądować u rodziców :)

Przy pisaniu artykułu wykorzystano wypowiedzi mam zebrane z fanpage’a Mamopedii.