Dziecko w szpitalu

Zachodzimy w ciążę, dbamy o siebie, bierzemy witaminy i zdrowo się odżywiamy. Rodzimy dziecko, patrzymy na nie i wiemy, że to najważniejsza osoba w naszym życiu!

Dbamy o nie, chcemy uchronić przed złem świata. Kiedy jest zimno, ubieramy je grubo, kiedy zupa jest gorąca, studzimy mu ją, kiedy ma upaść, chciałybyśmy złapać, kiedy cierpi, my cierpimy z nim.

Kiedy nasze dziecko idzie do szpitala, nie wiemy, jak sobie z tym poradzić . Jak to?? Nasze dziecko!! Nasz maluszek?!! Nasz aniołeczek niewinny ! Powody hospitalizacji są różne: zaplanowane badania, obserwacja, zabieg. Jednak czasami ta informacja spada na nas jak grom z jasnego nieba, niespodziewanie, nagle, druzgocząco. Myśli kłębią nam się w głowie. Myślimy tylko o tym, żeby wszystko było dobrze. Czasem nachodzą nas egoistyczne myśli: ”Czemu akurat ja? Czemu moje dziecko?”. Zadręczamy się,często obwiniamy.

W obecnych czasach rodzice prawie w każdej sytuacji mogą być ze swoim dzieckiem w szpitalu przez 24h na dobę .To niesamowite rozwiązania dla dzieci, rodziców oraz personelu szpitala,któremu odpada część obowiązków …...

Mam na imię Patrycja. Jestem mamą trzyletniej Martynki, która trafiła do szpitala, mając niespełna 11 miesięcy. Rozpoznanie: WODOGŁOWIE.

Wszystko, co napisałam wam wyżej o uczuciach, wątpliwościach,bólu, rozpaczy i niemocy, pisałam na własnym przykładzie. Do dziś pamiętam ból, jaki szarpał mi serce. Pamiętam przepłakane noce, wypalone papierosy (to była pierwsza hospitalizacja Martyny). Tam w szpitalu nauczyły mnie żyć inne matki, pomogły się „ogarnąć” ,”pozbierać”.

Dziś wiem, że w takiej sytuacji, nawet jeśli twoje serce szarpane jest przez ból i żal, trzeba podnieść głowę, uśmiechnąć się do swojej pociechy i pokazać, że wspólnie damy radę . Powiedzieć do dziecka czynami ”nie jesteś sama, mała, kocham cię nad życie – razem damy radę !”.

Dziś to wiem !!!I Chcę, żebyście wy również to wiedziały.

My dałyśmy radę , wygrałyśmy! Nie dałyśmy się !!

A wy co zrobicie ??Będziecie się nad sobą użalały tak jak ja 2 lata temu?

Nie róbcie tego!!! Dajcie siłę dziecku .
Patrycja