Ulewanie
Edytuj artykułUlewania, inaczej nazywane regurgitacjami, to mimowolne cofanie się treści pokarmowej (połkniętego pokarmu i wydzielin) do jamy ustnej z wylewaniem się na zewnątrz.
Należy odróżnić ulewania od wymiotów. Wymioty są procesem gwałtownym, bierze w nich udział cały przewód pokarmowy.
Dlaczego dzieciom się ulewa?
Ulewania są zewnętrznym objawem fizjologicznego refluksu żołądkowo-przełykowego i dotyczą prawie 50% niemowląt. Wynikają one z charakterystycznych dla wieku niemowlęcego predyspozycji anatomicznych i czynnościowych.
U noworodków najczęstszą przyczyną ulewań pokarmu jest niedojrzałość zwieraczy między przełykiem a żołądkiem. U starszych niemowląt do ulewań dochodzi wówczas, gdy mleko zmieszane z powietrzem cofa się przy odbiciu połkniętego powietrza.
Dzieci ulewają niekiedy również na kilka godzin po jedzeniu, na skutek uciśnięcia brzyszka w niefortunny sposób. Wtedy najczęściej wylatuje tzw. serwatka.
Co robić, żeby się nie ulewało?
Przez kilka minut po jedzeniu przytrzymujemy dziecko w pozycji pionowej. Zapewniamy mu spokój.
Jeśli karmione jest przez smoczek, należy dopilnować, aby zawsze był wypełniony mlekiem (malec nie łyka wówczas powietrza).
Pamiętajmy, by po karmieniu ułożyć dziecko na boku, dobrze jest podłożyć pod buzię pieluszkę tetrową. W ten sposób, jeżeli już uleje, to na zewnątrz. Zapobiegniemy zachłystowemu zapaleniu płuc.
Jeżeli pomimo to dziecku ulewa się, ale jego waga ciała wzrasta, jest to wciąż stan przejściowy. Nie należy się tym martwić. Gdyby jednak nie przybierał na wadze, skontaktujcie się z lekarzem pediatrą. Sprawdzi, czy dziecko rozwija się prawidłowo. Może zalecić stosowanie specjalnych mieszanek z zagęstnikami albo lek na ulewanie pokarmu.
Aby pomóc malcowi z tą dolegliwością, można stosować mleka dla ulewaczy z symbolem AR. Zawierają one dodatowe zagęszczacze, które zatrzymują mleko w żołądku. Ulewanie może świadczyć o refluksie żołądkowo-przełykowym. Należy zdiagnozować dziecko pod tym kątem, jeśli ulewanie jest częste. I przede wszystkim leczyć.
Powiązane artykuły:
http://mamopedia.pl/0-3-mies/zdrowie/refluks-zoladkowo-przelykowy
© Mamopedia.pl 2010
lek. med. Agnieszka Rudzka-Kocjan
specjalista pediatra; brała udział w badaniach klinicznych, a także uczestniczyła w zagranicznych stypendiach. Obecnie pracuje w Centrum Zdrowia Dziecka. Chętnie rozwieje wątpliwości na...
Kiedy ulewania pokarmu wymagają konsultacji z lekarzem. Jakie mogą być zalecenia?
U mniej więcej 70% niemowląt ulewania ustępują samoistnie około 4. miesiąca życia, u pozostałych dzieci ustępują do 12. m.ż. Jeżeli ulewaniom nie towarzyszą spadek masy ciała lub brak jej przyrostu czy niedokrwistość, dziecko jest pogodne i nie ma dodatkowych objawów, to najprawdopodobniej mamy do czynienia z fizjologią. Z patologicznym refluksem żołądkowo-przełykowym możemy mieć do czynienia, gdy ulewaniom towarzyszą takie objawy jak:
- nawracające zapalenia oskrzeli,
- bezdechy,
- zahamowanie przyrostu masy ciała,
- niechęć do jedzenia.
Ulewania mogą wynikać z alergii na białko mleka krowiego, mogą się one również nasilać podczas karmienia łyżeczką. Aby zmniejszyć nasilenie ulewań, zaleca się karmienie w mniejszych porcjach, szczególnie u dzieci otyłych, przekarmianych. Jeśli ulewania są częste i obfite u dzieci karmionych sztucznie, można rozważyć stosowanie mieszanek zagęszczonych, oznaczonych skrótem AR. U dzieci karmionych piersią często wystarczy zwiększenie liczby posiłków, zmniejszając przy tym objętość karmień. Można też stosować terapię ułożeniową, tzn. układać dziecko na lewym boku. Układanie niemowląt na plecach z uniesieniem głowy i tułowia nie jest zalecane. Ważne jest dłuższe pionizowanie niemowlęcia po karmieniu i zwracanie uwagi na odbijanie dziecka po karmieniu.
Literatura:
„Medycyna Praktyczna”, Pediatria: Praktyczna gastroenterologia i żywienie dzieci w pytaniach i odpowiedziach, wydanie specjalne 1/2008