Rumień pieluszkowy

 Artykuł powiązany z hasłem: Odparzenia

Rumień pieluszkowy, inaczej odparzenia, pieluszkowe zapalenie skóry,  często występuje u dzieci ze szczególnie wrażliwą skórą i u alergików. Na odparzenia narażona jest zwłaszcza pupa malucha, którą przez większość czasu osłania pielucha, a :

• duża wilgotność
• słaby odpływ powietrza
• pewna ilość drażniących związków chemicznych znajdujących się w moczu i stolcu
• ocieranie skóry przez pieluszkę lub śpiochy

wpływają na powstanie rumienia, który niestety lubi też nawracać, a jego nasilenie obserwuje się między 7. a 9. miesiącem.

RODZAJE RUMIENIA PIELUSZKOWEGO:

• WYPRZENIOWY – najbardziej powszechny; zaczerwienie powierzchni w miejscach, które są najczęściej drażnione pieluszką lub ubrankiem; szybko znika
• KRAWĘDZIOWY – podrażnienie skóry spowodowane ocieraniem jej przez sztywny brzeg pieluszki
• OKOŁOODBYTOWY – zaczerwienienie skóry wokół odbytu w wyniku drażniącego działania substancji alkalicznych; nie pojawia się u dzieci karmionych piersią, może się natomiast pojawić w momencie wprowadzenia do diety dziecka nowych składników pokarmowych
• DROŻDŻAKOWY – jaskrawoczerwone plamy; powoduje dokuczliwe swędzenie w okolicy pachwin; z tego miejsca rozprzestrzenia się na inne powierzchnie wokół pośladków
• ATOPOWY – objawia się swędzeniem i może się pojawić w dowolnym miejscu na ciele dziecka; rozprzestrzenia się w okolice pośladków między 6. a 12. miesiącem życia dziecka
• ŁOJOTOKOWY – rozległe, czerwone plamy na skórze, z ropnymi pęcherzykami; częstą przyczyną jest ciemieniucha
• LISZAJOWATY – wywoływany przez paciorkowce i gronkowce; pojawia się pod 2 postaciami – jedna to przezroczyste pęcherze, które pękają, zostawiając żółtobrązowe strupki; druga to grube, żółte strupy z czerwoną otoczką, bez pęcherzy; na udach, pośladkach, podbrzuszu, a także może się przenosić na inne części ciała
• INTERTRIGO (ODPARZENIOWY) – lekkie zaczerwienienie skóry w wyniku tarcia skóry o skórę; pojawia się głównie w fałdach skórnych między podbrzuszem a udami, czasem też pod pachami; może się nasilać przy długotrwałym kontakcie skóry z moczem; dziecko wtedy płacze.

Zapobieganie:

Ryzyko powstania odparzenia u dziecka zmniejszają: właściwa pielęgnacja, częsta zmiana pieluch, częste obmywanie skóry okolicy „pieluszkowej” z długim spłukiwaniem wodą, ograniczenie stosowania mydła (zaburza naturalne mechanizmy ochronne skóry), dokładne i delikatne osuszanie po kąpieli i obmywaniu – np. watą (nie należy stosować wielorazowych myjek do podmywania, ponieważ sprzyjają przenoszeniu zakażenia).
Zaleca się także okresowe „wietrzenie” – zdejmowanie pieluszki na kilka- kilkanaście minut kilkakrotnie w ciągu dnia, oraz stosowanie kremu ochronnego (na bazie związków cynku lub wazeliny), pudru lub oliwki niemowlęcej (nie należy łączyć pudru z oliwką).
W przypadku pieluszek tetrowych zalecane jest unikanie wieloskładnikowych, uczulających (alergicznych) proszków do prania i dokładne płukanie pieluch.

Leczenie

 Zalecenia ogólne:

• Częsta zmiana pieluszek z możliwie długimi okresami „wietrzenia” (bez pieluchy, odkryta skóra)
• Obmywanie skóry wodą bez mydła lub z mydłem przeznaczonym do pielęgnacji skóry noworodków, a następnie długie spłukiwanie wodą
• Unikanie stosowania chusteczek nasączanych środkiem pielęgnującym
• Unikanie kąpieli w płynach kosmetycznych
• Stosowanie kremów ochronnych, wysuszających i tworzących warstwę izolacyjną
  
  Leczenie polega głównie na właściwej pielęgnacji skóry noworodka (niemowlęcia). W uzasadnionych przypadkach lekarz może przepisać miejscowy lek przeciwbakteryjny lub przeciwgrzybiczy (maść, krem, lotion).
  Zmiany średnio i znacznie nasilone można pędzlować roztworem fioletu (wadą jest zabarwienie pieluch i bielizny, a roztwór alkoholowy daje krótkotrwałe pieczenie przy uszkodzonym naskórku) – lek ten wysusza zmiany, powoduje ich złuszczenie, działa odkażająco i przeciwgrzybiczo.
  Przy zmianach sączących można stosować kąpiel w nadmanganianie potasu (1-2 kryształki rozpuścić w naczyniu, do wanienki z wodą wlać tyle roztworu, aby woda była zabarwiona na różowo).

Na Babyonline znalazłam:

Rodzice pytają:

Czy dieta może wpływać na powstanie rumienia?
- Prawidłowa dieta matki karmiącej piersią czy samego dziecka nie ma wpływu na powstanie odpieluszkowego zapalenia skóry (tak prawidłowo brzmi nazwa tego schorzenia). Błędy dietetyczne bywają jednak przyczyną biegunek. Luźne stolce zaś podrażniają skórę, co szybko prowadzi do zmian rumieniowych.

Jak postępować przy rumieniu drożdżakowym?
- Ten rodzaj rumienia jest zwykle następstwem odpieluszkowego zapalenia skóry. W podrażnionym miejscu bardzo często dochodzi do uszkodzenia naskórka i pojawiają się drożdże, które błyskawicznie się namnażają. Rumień drożdżakowy ma postać jaskrawoczerwonych plam i powoduje swędzenie w okolicach pachwin. Przy tym schorzeniu nie wolno samemu leczyć dziecka. Konieczna jest pomoc lekarza dermatologa.

Czym się różni rumień od atopowego zapalenia skóry?
- Zewnętrzne objawy obu schorzeń są na tyle podobne, że rodzice często je mylą. Atopowe zapalenie skóry jest chorobą alergiczną, którą wywołuje alergen pokarmowy lub wziewny. Choroba ta dotyczy starszych dzieci i nie ma nic wspólnego z odpieluszkowym zapaleniem skóry niemowląt. Plamy mogą pojawić się na całym ciele dziecka. Objawy odpieluszkowego zapalenia skóry występują zaś tylko na pupie i w pachwinach chorego malucha. Mali alergicy są bardziej narażeni na powstanie rumienia.

 Linki do źródeł:

www.emedica.pl/szczeg_choroby.php3

babyonline.pl/