Niedoczynność tarczycy u dzieci

Jakie są różnice w objawach między wrodzoną i nabytą niedoczynnością tarczycy u dzieci?

Wrodzoną niedoczynność tarczycy rozpoznaje się, jeżeli niedobór lub całkowity brak hormonów tarczycy występuje już od okresu życia płodowego.
Noworodki z wrodzoną niedoczynnością tarczycy w pierwszych tygodniach życia nie wykazują objawów klinicznych. Zwykle rodzą się z prawidłową masą i długością ciała. W ciągu pierwszych tygodni życia stopniowo ujawniają się cechy choroby. U większości dzieci najwcześniejszym objawem jest przedłużająca się żółtaczka. Występują często trudności w karmieniu, dzieci są spokojne, dużo śpią, mało płaczą, głos jest niski, ochrypły. Inne objawy to: sucha, marmurkowa, chłodna skóra, obecność przepukliny pępkowej, zaparcia. W pierwszym miesiącu życia uwidacznia się powiększenie języka, co może być przyczyną zaburzeń oddychania. Obserwuje się obniżenie napięcia mięśniowego, brzuch jest duży, rozlany, mogą występować obrzęki, zwłaszcza na twarzy.

W kolejnych miesiącach objawy postępują, na plan pierwszy wysuwają się oznaki opóźnionego rozwoju fizycznego i umysłowego. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza późno rozpoznanych, ujawnia się upośledzenie umysłowe różnego stopnia, dzieci są spowolniałe, późno zaczynają siadać i chodzić.

U starszych dzieci może wystąpić nabyta niedoczynność tarczycy - jej przyczyną są choroby gruczołu tarczowego, takie jak: przewlekłe limfocytarne zapalenie gruczołu tarczowego (tzw. choroba Hashimoto), nadmiar i niedobór jodu w organizmie, stosowanie leków przeciwtarczycowych, napromieniowanie tarczycy w trakcie radioterapii oraz chirurgiczne usunięcie gruczołu.

Pierwszym klinicznym objawem niedoczynności tarczycy u dzieckajest zazwyczaj  niedobór wzrostu lub zmniejszenie tempa wzrastania, opóźnienie wyrzynania się zębów, spowolnienie ruchowe, słaby apetyt, zaparcia, pogorszenie wyników w nauce. Skóra i włosy są suche, bez połysku, dziecku jest stale zimno, jest senne. Akcja serca ulega zwolnieniu, mogą pojawić się obrzęki. Może wystąpić opóźnione lub przedwczesne dojrzewanie płciowe. Gruczoł tarczowy może być powiększony (tzw. wole) lub nie ulega powiększeniu. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się między innymi niedokrwistość, która nie ustępuje po leczeniu preparatami żelaza.