Metoda Peto

Metod rehabilitacji jest kilka, natomiast ta wyróżnia się ze względu na fakt połączenia usprawniania leczniczego, oraz różnych form adaptacji społecznej. Celem rehabilitacji jest przygotowanie niepełnosprawnego dziecka do samodzielnego życia.

Do najważniejszych cech metody zaliczamy:
1. Połączenie w całość wszystkich elementów usprawniania (m.in.: kinezyterapia, terapia zajęciowa, zajęcia doskonalenia mowy, nauka szkolna)
2. Organizowanie zajęć zespołowych
3. Prowadzenie zajęć przez jedna osobę
4. Wykorzystanie specjalistycznego sprzętu

Badanie
Zasadniczym wskazaniem do rozpoczęcia terapii metodą Peto jest nieprawidłowy lub opóźniony rozwój psychomotoryczny. Badanie, jakie były przeprowadzane to badanie:
- Neurologiczne
- Ortopedyczne
- Dermatologiczne
- Dentystyczne
- Audiologiczne
- Internistyczne

„Dyrygowane nauczanie”

Usprawnianie rozpoczyna się stosunkowo wcześnie, a kluczową rolę pełni osoba prowadząca zajęcia, tzw. „dyrygent”. Osoba ta realizuje program, łączy elementy pedagogiki a także terapii.

Podstawą są:

-ćwiczenia „rytmicznej stabilizacji”

(głośne, chóralne opisy słowne wykonywanych ruchów, mówione wraz z „dyrygentem”. Ruch dziecka sterowany jest jedynie głosem dla zwiększenia świadomości wykonywanej funkcji.)

„Cel”
W zamierzeniu metody Peto - dzieci każdego dnia powinny zdobywać nową umiejętność. Sala, w której odbywają się zajęcia jest funkcjonalnie i prosto umeblowana. Charakterystyczna cecha metody Peto to szczebelkowa budowa mebli, spełniających wielofunkcyjne role w usprawnianiu (służą do chwytu, utrzymania pozycji).

Zarzuca się metodzie, iż umieszczanie dzieci w ośrodkach Peto w izolacji od rodziców i środowiska rówieśników, utrudnia w przyszłości integrację między-koleżeńską oraz psychicznie obciąża dziecko. W Polsce Instytut Peto działa obecnie bardzo prężnie w Krakowie.

Powiązane artykuły

• Tutaj podaj linki do artykułów w Mamopedii, które są powiązane z twoim tekstem