To stan związany z obniżeniem nastroju, dopadający kobietę zwykle w 3.-5. dobie po porodzie. Często pojawia się w okresie nawału mlecznego i przeważnie mija po tygodniu lub dwóch, najpóźniej wraz z połogiem. Ma związek z wahaniami hormonalnymi. Mama, którą dotyka baby blues, bywa płaczliwa, smutna, czuje się ciągle zmęczona, nie ma ochoty dbać o siebie, a zajmowanie się dzieckiem jest dla niej stresujące, często ponad siły. Baby blues dotyka od 50 do 80 proc. mam, podczas gdy depresja poporodowa, którą przypomina w pierwszych symptomach  - od 10 do 20 proc. Baby blues ma znacznie łagodniejszy przebieg - sprowadza się głównie do niepokoju o dziecko i niepewności, czy sprosta się nowej roli. Mamy są płaczliwe, smutne i zestresowane, ale nie traca kontaktu z dzieckiem, a lękom nie towarzyszą myśli samobójcze. Jeśli nastrojom depresyjno-lękowym towarzyszy silny przymus odtwarzania w myślach porodu, sny o nim, problemy z oglądaniem zabiegów medycznych w filmach czy silny opór przed przejściem obok szpitala, to mamy raczej do czynienia z PDST (z ang. posttraumatic stress disorder ), czyli z szokiem pourazowym, wywołanym porodem. Podobnym do tego, jaki może być konsekwencją np. wypadku samochodowego. PTSD dotyka od 1,5 do 3 proc. młodych matek.

Powiązane artykuły

Depresja poporodowa