Opieka rodzicielska a kazirodztwo

Najważniejszy dla wytłumaczenia przyczyn kazirodztwa jest model podmiotowy, na który składają się: koncepcje biologiczne, koncepcje psychologiczne: teoria relacji z obiektem i teoria uczenia się. 

Model podmiotowy obejmuje swym zakresem zjawiska kazirodztwa, które są związane z zaburzeniami rozwoju sprawcy. Poszukiwanie przyczyn zjawiska opiera się generalnie na wyodrębnieniu czynników pochodzenia biologicznego, społecznego lub osobowościowego, które połączone ze sobą w związek przyczynowo – skutkowy stają się odpowiedzialne za dokonanie czynu. W modelu tym zawsze przyjmuje się założenie, że zaistnienie dewiacji jest odpowiedzialny zaburzony seksualizm sprawcy. Koncepcja psychologiczna tego modelu oparta jest na dwóch teoriach: relacji z obiektem i uczenia się. Teoria relacji z obiektem odnosi się do czynników biologicznych oraz przebiegu relacji z obiektem w postaci rodzica – najczęściej matki, w okresie wczesnego dzieciństwa przypadającego wiek około od urodzenia do 7 roku życia. Aby wyjaśnić niniejsze zagadnienie należy bezsprzecznie oddzielić rozwój chłopców od rozwoju dziewczynkę w tym okresie.W przypadku chłopców kontakt z matka od samego początku tworzy podstawy do rozwoju erotyzmu. Wszelkiego rodzaju czynności i zabiegi pielęgnacyjne dziecko odbiera poprzez receptory skórne jako pobudzenie. W pierwszej fazie dziecko obcuje z matka nieustannie i identyfikuje się z jej pobudzeniem. Ten stan przygotowuje go do późniejszego uzyskiwania pobudzania seksualnego i kończy się w momencie kiedy słabnie obecność matki w życiu chłopca – czyli w fazie zróżnicowania. W tym momencie matka zaczyna odgrywać na powrót rolę partnerki seksualnej ojca, co stwarza podstawę dla dziecka do identyfikacji ze związkiem mamy i taty oraz z samą osobą ojca. W prawidłowo przebiegającym rozwoju matka akceptując potrzeby chłopca jednocześnie kategorycznie odmawia ich zaspokajania. Ojciec natomiast podejmuje rywalizację z synem, którą tamten przegrywa, a z drugiej strony wykazuj postawę wspierającą. Doprowadza to do całkowitej identyfikacji chłopca z ojcem. Nie zawsze niniejszy model ma przebieg poprawny. Zaburzenia kazirodcze mogą powstać w którejś z 3 faz opisywanego okresu, czyli:

• wczesnej fazie – naturalnego autyzmu i naturalnej symbiozy

• fazy narcystycznej ( różnicowania)

• fazy edypalnej ( integracji). 

W przypadku, kiedy kontakt chłopca z matką zostanie zerwany zbyt szybko, to dozna on uczucia pustki z powodu pozbawienia go czułej opieki bliskiej osoby. W życiu dorosłym może zatem poszukiwać takiego obiektu seksualnego, który będzie rekompensował ten brak, ale który nie będzie związany z wizerunkiem kobiety dorosłej. Osiągnięcie satysfakcji seksualnej będzie zatem możliwe jedynie z dzieckiem. Identyczny efekt może spowodować zbyt długotrwale utrzymywanie ścisłego związku matki z synkiem.

Zaburzenia fazy narcystycznej rodzą inne konsekwencje. W tym okresie chłopiec odchodząca od niego do ojca matkę odbiera jako stymulująca seksualnie i zarazem agresywną. Prowadzi to do utrwalenia w psychice modelu kobiety jako obiektu seksualnego ale i agresywnego zarazem. Wówczas w dorosłym życiu zainteresowanie seksualne zostaje skierowane na obiekty pozbawione atutów kobiecości – czyli dzieci. Inną możliwą opcją jest tutaj odwzorowywanie agresywnych zachowań matki, które przekłada się na poszukiwanie doznań z przypadkowymi kochankami, wykorzystywanie przemocy w aktach seksualnych. Można tutaj również zauważyć istnienie czynnika lęku przed utratą młodości. Wówczas obcowanie z dzieckiem będzie formą przedłużenia mniemani o sobie jako o osobie młodej. 

Okres edypalny ( 3 – 7 rok życia) jest najmniej groźnym, ponieważ w tym czasie dziecko powinno być już trwale zidentyfikowane z obiektem. Główną rolę odgrywa tutaj również zachowanie matki, która pozwala swojemu dziecku zająć rolę mężczyzny w swoim życiu. Ojciec natomiast swą biernością popełnia błąd nie walcząc o związek z matką. W dziecku budzi się lęk przed rolą, która go przerasta. W dorosłości zatem będzie poszukiwał kogoś bardziej bezpieczniejszego. 

Rozwój dziewczynki różni się generalnie tym , iż dotyczy kontaktu z osobą tej samej płci – czyli matką. W pierwszym etapie matka sprawując czynności pielęgnacyjne rozwija erotyzm dziecka. W drugiej fazie następuje wycofanie się matki niemniej jednak podobieństw do córki sprawia, że więź pozostaje silna. Przez związek matki i ojca dziewczynka identyfikuje się z tata. W okresie edypalnym przenosi zainteresowanie na ojca. Pragnie zawiązania z nim bliskiej więzi, a matkę postrzega jako rywalką. Prawidłowa postawa rodziców jest wtedy, gdy ojciec akceptuje pragnienia córki ale ich nie realizuje a matka podejmuje rywalizację i pozwala córce ponieść porażkę, przy czym wspiera ją i upewnia w przekonaniu, że kiedyś stworzy własny związek. Sprawstwo kazirodztwa matek jest wynikiem braku opieki macierzyńskiej, doświadczenia przemocy lub wykorzystania w dzieciństwie oraz nadmiernej stymulacji seksualnej rodzica. Dziewczynki uruchamiają mechanizm identyfikacji ze sprawcą i wchodzą w jego rolę. Inną przyczyną sprawstwa matek jest chęć chronienia dziecka przed porażkami w związkach z obcymi.

Model uczenia się natomiast składa się z dwóch czynników: procesu nabywania nawyków oraz procesu ich utrwalania. Występuje najczęściej w sytuacji, kiedy ojciec nie zaznaje zaspokojenia seksualnego w związku z matką i poszukuje kontaktu z córką w ramach rekompensaty. Wyróżnić należy tutaj trzy procesy:

• uczenie uczestniczące – które jest bezpośrednią przyczyną procesu zamiany ofiary w późniejszego sprawcę,

• uczenie przez obserwację – czyli udział w roli świadka w akcie wykorzystywania kolegów lub rodzeństwa,

• symboliczne modelowanie – czyli zjawisko wizji i fantazji z udziałem dziecka podczas masturbacji.

Druga część tego modelu oparta jest na utrwalaniu nawyków wyuczonych, czemu służą powtórzenia stanowiące pewnego rodzaju trening, np.: masturbacje z fantazjami o dzieciach, gromadzenie materiałów pornograficznych lub poszukiwania w internecie. 

Powiązane artykuły

• Tutaj podaj linki do artykułów w Mamopedii, które są powiązane z twoim tekstem